Van Hier en Elders (Jan. 2013)

Verschenen in POSITIEF nr. 428 – JANUARI 2013 

​Wonderen 
Een raadsel willen oplossen kan sommigen langdurig in de ban houden. Ze blijven nadenken, totdat ze het zien. Dat geeft een kick. In contacten met mensen gaat het anders. Na een eerste gesprek blijkt het van belang hem of haar intensiever te ontmoeten. Je leert iemand steeds beter kennen en toch blijft een mens een mysterie. Je kunt het geheim van een persoon trachten te benaderen, maar dat is geen kwestie van een probleem oplossen. 
Dit geldt ook voor onze relatie met God en ons geloof in Jezus Christus. En de eclatante daden dan die Hij stelt en die mirakels of wonderen worden genoemd? Jezus heeft mensen genezing gebracht, soms zelfs uit de dood. Hij heeft duivels uitgedreven en daarmee mensen van boze machten bevrijd. Er zijn natuurwonderen, zoals de doortocht door de rode Zee, en van Jezus vragen mensen Wie is Hij toch, dat zelfs wind en water Hem gehoorzamen? (Mc. 4, 41) 
Allereerst moet gezegd worden dat Jezus geen tovenaar is, noch een stuntman die naar believen acts opvoert ten eigen bate. Toch wordt door Hem de gewone gang van zaken en zelfs de ordening van de natuur soms doorbroken. Hij toont Gods diepste bedoeling en die is steeds gericht op ons heil. Bij het zien van de uitvaartstoet van de jongeling van Naïm, enige zoon van zijn moeder, lezen we dat Jezus "door medelijden bewogen" was (Lc. 7, 13). 
In de H. Schrift, met name in het evangelie volgens Johannes, wordt bij herhaling over tekens gesproken. Wat Jezus door woorden verkondigt, wordt door daden concreet gemaakt. Tekens geven te denken, dat wil zeggen zij oriënteren onze aandacht in een bepaalde richting. Gods werkelijkheid blijkt groter en meer omvattend te zijn dan de onze. Door wat Jezus voltrekt, treden wij in contact met God als oorsprong en schepper. Dat wekt verwondering bij mensen en dat kan het begin zijn van geloofsovergave. Het geloof is niet de oorzaak van het wonder, want dan zou het om suggesties gaan of ons meenemen naar de paranormale wereld; het geloof is vaak wel nodig om de gave van God te waarderen en om haar uiteindelijk te kunnen aanvaarden. Jezus slaat een bres in onze rationaliteit. Wat Hij doet, is Gods werk, maar vaak is onze medewerking nodig, wat eigen is aan het wondere mechanisme van Gods genade. 
De Russische schrijver Alexander Solzjenitsyn spreekt in zijn roman Kankerpaviljoen over het scheppingsdaggeschenk omdat de man die bevrijd is plotseling alles volkomen nieuw ziet, eigenlijk als gave en genade van God. De mensen die de wonderen van Jezus meemaken, zijn in de greep van zijn persoon, die hen steeds weer op het spoor zet van de grenzeloze liefde van God. De broodvermenigvuldiging (Johannes 9) verwijst naar Jezus als het ware brood en de Eucharistie als levensdoel. De vraag naar een wonder met het oog op zalig- of heiligverklaring is een verzoek om garantie van Godswege. Met zijn wonderen probeert Jezus nooit de show te stelen, wel steeds om God voor het voetlicht te brengen. 
 
Mgr. Joris Schröder, Den Bosch. 
 
Bron: KN, 34. 
 
 
 
Prioriteiten stellen 
Oktaaf Rutten, pastor in de federatie Maasmechelen-Zuid, pleit in het christelijk weekblad Tertio voor een nieuwe geloofstaal. Er is nood om onze rijke, meegekregen geloofservaring op een eigentijdse wijze te hertalen, stelt Rutten. 
Ook ouders die hun kinderen willen initiëren in het gelovige kerkgebeuren hebben recht op een geloofstaal die niet langer wordt gekleurd door een oud, achterhaald, dualistisch wereldbeeld, aldus de priester. 
 
De nieuwe geloofstaal is ook nodig om een missionaire pastoraal te ondersteunen. Zo'n pastoraal zoeken moet kunnen vertrekken van een nieuw wereld-, mens- en Godsbeeld. Het is in die samenleving dat we samen, zoekende, hoopvolle christenen mogen en proberen te worden, en dit in gesprek met hen die ook zinvol en toekomstgericht op weg willen gaan, dus mee bekommerd om onze aarde, onze blauwe planeet. Tot hier het bericht via RK-nieuws. 
 
Oktaaf Rutten beseft (nog) niet dat "de geloofservaring op een eigentijdse wijze hertalen" al ruim 40 jaar aan de gang is door het gebruik van allerlei brouwsels in wat ze "liturgie" noemen. We stellen wel vast dat ze alle jeugd uit de kerk hebben gejaagd, want u kan ze er niet meer aantreffen, op enkele plaatsen na waar de voorgeschreven liturgie wordt gevolgd uitgezonderd. 
Het hertalen heeft geen inhoud en ze kunnen er niets mee doorgeven. Bovendien moet onze bekommernis zinvol en toekomstgericht zijn voor het bewandelen van de wegen die leiden tot het eeuwig heil, tot de volheid van de tijd. Zo moet het zielenheil, gevoed door de regelmatige eucharistieviering, de biecht en de aanbidding van het Allerheiligste de belangrijkste plaats innemen en de hoofdbekommernis vooral voor de "pastor" die zijn parochianen moet leiden. De aarde en de blauwe planeet komen op latere orde. 
 
 
Meer Franstalige seminaristen in ons land 
In de Franstalige seminaries volgen 82 kandidaten de opleiding tot het priesterschap. Er zijn 20 eerstejaars studenten . In de Nederlandstalige seminaries tellen we 20 kandidaten, inclusief 6 eerstejaars kandidaten. Het aartsbisdom Mechelen-Brussel heeft 44 seminaristen, waarvan 18 eerstejaars. Het bisdom Namen telt er 29, waarvan 9 eerstejaars. Het bisdom Doornik heeft 5 kandidaten, waarvan 3 eerstejaars. Het bisdom Luik telt 4 seminaristen. 
 
 
 
Wie is de échte vijand van de Arabische wereld? 
Negendertig jaar na de derde grote oorlog tussen Arabieren en Israël vraagt de Saoedische opiniemaker Abdulateef AI-Mulhim zich af wat de echte kost is voor het niet erkennen van de staat Israël in 1948 en waarom de Arabische landen hun middelen niet aan onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur hebben besteed, eerder dan aan oorlog. Maar de moeilijkste vraag, die geen enkele Arabier wil horen, is of Israël wel de echte vijand van de Arabische wereld en de Arabieren is? 
 
'Ik besloot dit artikel te schrijven toen ik foto's zag van een stervend kind in Jemen, de brandende soeks in Aleppo, de onderontwikkelde Sinaï in Egypte, autobommen in Irak en vernielde gebouwen in Libië. Ik zag deze zaken op AI-Arabya, het meest bekeken en gerespecteerde televisienetwerk in het Midden-Oosten. 
 
De enige link die ik tussen de vernieling en wreedheden kan vinden is dat ze niet veroorzaakt zijn door een externe vijand. De honger, de moorden en de vernietiging van deze Arabische landen zijn het werk van dezelfde handen die worden verondersteld deze landen en hun bevolking te beschermen. 
 
Dan rijst de vraag: 'Wie is de echte vijand van de Arabische wereld?' 
 
De strijd tegen Israël heeft de Arabische wereld honderden miljarden dollars en tienduizenden onschuldige levens gekost. Israël, dat als de gezworen vijand wordt beschouwd, is een vijand wiens bestaan nooit is erkend. De Arabische wereld heeft vele vijanden en Israël zou onderaan die lijst moeten staan. 
De ware vijanden van de Arabische wereld zijn corruptie, een gebrek aan onderwijs, een gebrek aan goede gezondheidszorg, een gebrek aan respect voor mensenlevens en ten slotte, de vele Arabische dictators die het Arabisch-Israëlisch conflict misbruiken om hun eigen volk onder de knoet te houden. De wreedheden die deze dictators begaan zijn veel erger dan alle Arabisch-Israëlische oorlogen gecombineerd. ( ... ) 
 
In Syrië tarten de wreedheden alle verbeelding. En zijn het niet de Irakezen die hun eigen land vernietigen? Was het niet een Tunesische dictator die 13 miljard dollar van de arme Tunesiërs stal? En hoe kan een kind in Jemen verhongeren, wanneer dat land het vruchtbaarste op de planeet is? Waarom zouden Iraakse high-potentials een land ontvluchten dat 110 miljard dollar verdient aan de export van olie? Waarom slagen de Libanezen er niet in hun land - een van de kleinste ter wereld - te regeren? 
 
 ( ... ) Alle oorlogen tegen Israël ten spijt hebben de Arabische landen nooit iets gewonnen. Integendeel, duizenden Palestijnse vluchtelingen werden verplicht te gaan leven bij gratie van de landen die hen nu huisvesten. 
 
( ... ) Vandaag, met die nooit eindigende Arabische Lente, heeft de Arabische wereld geen tijd voor Palestijnse vluchtelingen, noch voor de Palestijnse zaak, omdat vele Arabieren vandaag zelf op de vlucht zijn voor de voortdurende aanvallen van hun eigen legers. 
Syriërs ontvluchten hun land, maar niet omdat ze door Israël worden gebombardeerd. Het is de Syrische luchtmacht die bommen op hen gooit. In Irak zijn het Irakezen die de eigen bevolking uit het land jagen. In Jemen wordt het script van het triestste toneelstuk geschreven door Jemenieten. In Egypte wordt het volk in de Sinaï vergeten. 
Ten slotte, als zo vele Arabische landen zich dermate in moeilijkheden bevinden, wat is er dan van hun gezworen vijand Israël geworden? 
Dat land heeft de meest vooruitstrevende onderzoekscentra, topuniversiteiten en geavanceerde infrastructuur. Vele Arabieren weten niet eens dat de levensverwachting van de Palestijnen die in Israël leven veel hoger is dan in vele Arabische landen en dat ze zowel op politiek als op sociaal vlak een grotere vrijheid genieten dan hun Arabische broeders. Zelfs de Palestijnen die in Israël onder Israëlische bezetting leven in de West Bank of Gaza hebben meer politieke en sociale rechten dan in vele plaatsen in de Arabische wereld het geval is. Was niet een van de rechters die een voormalig Israëlisch president naar de gevangenis stuurde een Israëlische-Palestijn? 
 
De Arabische Lente heeft de wereld getoond dat Palestijnen gelukkiger en beter leven dan hun Arabische broeders, die nochtans vochten om hen van de Israëli's te bevrijden. 
 
Bron: Arab News