Huwende homo's en de apocalyps

Verschenen in POSITIEF nr. 431 – APRIL 2013 

​Reactie op een artikel van Jan Van Hessche onder bovenstaande titel gepubliceerd op 31 januari jl. in "De Tijd". 
In zijn artikel heeft die auteur het over de grootste sociale hervorming die president François Hollande in Frankrijk zou doorvoeren. Er kwam echter een golf van protest en niet minder dan 700.000 protesteerden te Parijs tegen die wetgeving: het toelaten van 'huwen' door homo's enz. 
 
(Henri d'Orléans, graaf van Parijs en verre afstammeling van het Franse koningshuis, waarschuwde voor 'L' apocalypse c'est maintenant'.) Vermoedelijk vond Van Hessche het nodig zijn gal te spuwen op de anders gezinde die nog altijd de meerderheid vertegenwoordigen in de samenleving. Tenslotte is het toch voor een beperkte minderheid dat men die wetgeving wil doorvoeren. Ook bij ons gaat het om een minderheid. Omdat de meerderheid van de leden in de 'Assemblée', zeg maar parlement, bestaat uit niet-gelovigen is het mogelijk dit soort van wetgevingen goed te keuren. Het betekent geenszins dat de meerderheid van de bewoners daarmee akkoord gaat. 
De tegenbetoging van die promotors voor het' homo huwelijk' kon slechts rekenen op een 30.000 deelnemers, iets meer dan zeven procent ...
De woordkeuze en de taal van die auteur in dit artikel gaan we hier niet hernemen. Het is bladverspilling. Hierna volgt de reactie van onze voorzitter.
 
Mijnheer,
 
Betreft: Huwende homo's en de apocalyps 
Op 31/1/2013 publiceert u een artikel dat vergelijkbaar is qua toon en inhoud met Kaaiman's geschriften. 
 
Het spijtige is dat het zich aandient om een informatief artikel te zijn. Zo wordt de argeloze lezer in het ootje genomen. 
U zal misschien opmerken, bij kritische herlezing, dat dit artikel een aaneenrijgen is van scheldwoorden, insinuaties en vooral inhoudsloos natrappen zonder één enkel duidelijk argument pro en contra. 
 
Ten eerste kan u er niet omheen, en dat doet u alle objectiviteit verliezen, dat er een zwijgende meerderheid is, die plots haar stem verheft, om kritisch te staan tegenover het zogezegd gelijkheidsrecht dat zou geschonden worden door homo's uit te sluiten van het "huwelijk". 
 
Verder is uiteraard dat "recht" toekennen, een aanslag op het juist woordgebruik. Het gaat om de definitie van wat "huwelijk" is en de rechten die eraan verbonden zijn: recht op seksualiteit in onderlinge dialoog waarbij vruchtbaarheid een vrije beslissing is van beide dialogerende partners, omdat dit inhoudt dat men de kinderen die daaruit ontstaan beider verantwoordelijkheid zijn. Een aan hen toevertrouwd recht, maar ook plicht, van hen beiden, kinderen op te voeden tot volwaardige "mensen". Daarenboven joden, muzelmannen en katholieken, en dat zijn er toch wel enkele, zijn de mening toegedaan dat het 'verschijnsel mens' bestaat uit twee personen die door hun complementaire biologische geslachtskenmerken gedefinieerd zijn als man en vrouw. Dit biologisch bestaan, maar immens overschreden door de geestelijke mogelijkheden van denken en vrije wil, is noodzakelijk onderdeel van het tot uiting kunnen brengen van deze geestelijke vermogens. Dat is het "verschijnsel mens". 
 
Als ons lichaam ophoudt te bestaan, kunnen we niet meer communiceren met mekaar. Maar ons lichaam is ook de uitdrukking van ons geestelijk vermogen. Zo is een handdruk meer dan een lichamelijk automatisme en zo is menselijke en menswaardige seksualiteit slechts mogelijk wanneer het zijn volle betekenis behoudt. 
 
Het is daarom dat er dus geen homo recht kan zijn, en dat groot onrecht wordt aangedaan aan "het huwelijk", dat juist dit beeld van "mens" zijn, niet alleen negeert, maar door zijn agressieve houding vernietigt. Dat daaraan onschuldige kinderen worden blootgesteld, die op deze wijze dreigen hun eigen identiteit te verliezen en zo in het uiterste geval tot mutilerende operaties van geslachtswissel overgaan, is te betreuren. Dat de gemeenschap miljoenen meent te moeten investeren in dit gedrag en in het beklemtonen ervan lijkt mij ten minste een ernstig debat waard.
Kinderen hebben geen stem, het is dus nodig dat zij die voor hun opvoeding werkelijk verantwoordelijk zijn hun stem verheffen, dit is niet alleen het recht van hun ouders, maar ook hun plicht. Dat dit in ons land niet kon is te betreuren. Dergelijke artikels zoals dat van uw hand beletten ernstige genuanceerde stellingname. En omdat er een toevallige linkse meerderheid dit in Frankrijk zal stemmen en als grote overwinning zal geboekstaafd worden, doet niets af aan het monddood maken van de zwijgende meerderheid en het recht dat begint en eindigt bij een volle menselijke waardigheid. 
 
Objectieve informatie in een krant als de Tijd is de plicht van elke journalist. 
 
Dit stukje is niet te appreciëren. 
 
Dr. Luc Kiebooms,
Schaapsdries 28 
3600 Genk.