De Moeder van God, de Moeder van de Kerk, de Moeder van ons allen

Verschenen in POSITIEF nr. 432 – MEI 2013

Dierbare broeders en zusters, 
 
In het evangelie komt Maria niet zoveel voor, Lucas heeft het meest over haar geschreven. Hij heeft het grootste deel van de eerste twee hoofdstukken van zijn Evangelie, aan Maria gewijd, namelijk de ontvangenis van Jezus, zijn geboorte en zijn kinderjaren. Met Maria begint het aardse leven van Jezus en met Maria begint het ontstaan van de Kerk. De jonge Kerk is namelijk ontstaan bij de nederdaling van de H Geest, toen Maria en de apostelen samen in het cenakel in Jeruzalem aan het bidden waren. 
 
Waar men in het Nieuw Testament over Haar schrijft, bevindt Ze zich in een houding van één en al luisteren naar God, een houding van ingetogenheid. Maria heeft heel de weg van Haar Zoon discreet gevolgd tijdens Zijn openbaar leven tot aan de voet van het kruis en zij blijft in stil gebed de weg van de Kerk volgen tot op vandaag en zij zal dit blijven doen. Bij de boodschap van de aartsengel Gabriël, in het huisje van Nazareth, beantwoordt zij het Goddelijk plan door Haar totale beschikbaarheid te tonen: Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord .(1) In het evangelie van vandaag hoorden we dat Maria de woorden van de herders in haar hart bewaarde en bij zichzelf overwoog.
Het is juist door Haar innerlijke luisterende houding dat de Heer in en door Haar kon handelen naar zijn welbehagen. Bij het bezoek aan Haar nicht Elizabeth, jubelt Zij in een vreugdedevol gebed, het Magnificat. Dit gebed bezingt de genade van God die Haar hart en leven heeft vervuld door Haar tot Moeder van de Heer te maken. (1) In het Magnificat kijkt Maria niet alleen naar wat God in Haar gedaan heeft, maar ook naar wat Hij toen voltrokken heeft en blijft voltrekken tot het einde van de wereld. Ook in het cenakel te Jeruzalem, waar Jezus' leerlingen bijeen gekomen waren (1) in een sfeer van luisteren en gebed, is Maria aanwezig, in afwachting van de komst van de H Geest. Van het huis van Nazareth tot dat van Jeruzalem, gaande langs het Kruis waar Haar Zoon Haar de apostel Johannes toevertrouwde, zijn de fases op de weg van Maria, getekend door Haar vermogen om te volharden in een sfeer van ingetogenheid. Alle gebeurtenissen overwoog ze in de stilte van Haar hart, om Gods wil te verstaan en om die Goddelijke Wil innerlijk te kunnen aanvaarden en zich ermee te verenigen. 
Tussen de Hemelvaart van de Heer en Pinksteren, komt de Kerk dus met Maria bijeen om met Haar de komst van de Heilige Geest af te wachten, zonder Wie men niet kan bidden. Paulus zegt immers dat het de Geest is in ons bidt. De Maagd Maria, die de H Geest reeds ontvangen heeft, om God de Zoon ter wereld te brengen, deelt met heel de Kerk de verwachting van God de Heilige Geest opdat Christus beeld zou gevormd worden in het hart van alle gelovigen. 
Dikwijls bidt men enkel in moeilijke situaties en bij persoonlijke problemen waardoor men zich tot de Heer wendt om licht, hulp en troost te verkrijgen. Maria nodigt ons uit de dimensies van het gebed te verruimen, zich tot God te wenden niet alleen in nood of voor zichzelf, maar in een dagelijks, volhardend gebed, verenigd met gans de Kerk, één van hart en één van ziel. (cfr. Hand. 4,32) 
 
Beste gelovigen, als Moeder van God en Moeder van de Kerk oefent Maria Haar moederschap uit tot aan het einde van de geschiedenis. Vertrouwen wij Haar alle fases van ons persoonlijk en Kerkelijk leven toe, onze laatste levensfase inbegrepen. Maria leert ons de noodzaak van het gebed en toont ons dat wij alleen door een blijvende, vertrouwelijke, liefdevolle band met Haar Zoon onszelf kunnen verheffen en ons hart en onze wil kunnen verenigen met deze van Christus. Bidden wij om haar voorspraak met de woorden van het Weesgegroet: 'Bid voor ons, heilige Moeder Gods, nu en in het uur van onze dood. Amen.' 
 
G. Dewaegenere, priester
 
Deze preek werd gehouden op 1 januari, feest van de Moeder Gods, tegelijk ook passend voor deze liturgische tijd. 
​