Schisma in Brugge?

Verschenen in POSITIEF nr. 433 – JUNI 2013

​Soms valt het woord ketterij of schisma bij het vaststellen van onregelmatigheden in verband met de trouw aan het katholiek geloof of het afwijzen van het gezag van de Paus.
Voor de goede orde geven wij alvast de verklaring volgens het Wetboek van Canoniek Recht en in het bijzonder van canon 751 van dit wetboek. 
 
" Ketterij wordt genoemd het, na ontvangen van het doopsel, hardnekkig ontkennen of in twijfel trekken van een of andere waarheid die met goddelijk en katholiek geloof geloofd moet worden; apostasie het volkomen afwijzen van het christelijk geloof; schisma het zich onttrekken aan het gezag van de Paus of aan de gemeenschap met de onder zijn gezag staande kerkleden." 
 
In Knack van woensdag 27 maart jl. net vóór Witte Donderdag wanneer de katholieke Kerk de instelling van de Eucharistie gedenkt en ook het sacrament van het priesterschap, wordt een verslag gepubliceerd over de "christelijke basisbeweging" die onderstreept dat ze gewoon zijn om vrouwen en gehuwde mannen te laten "voorgaan" om de "eucharistie" te laten vieren. 
Volgens het verslag en de woorden van de geïnterviewden zou dit al op verschillende plaatsen gebeuren. 
Die sektarische vieringen vinden plaats in o.a. de kapel van het (bisschoppelijk) Sint-Leocollege te Brugge. 
 
Vanzelfsprekend zal onze katholiek geïnspireerde lezer beseffen dat er daar geen sprake is van sacramenten noch van katholiciteit. 
Een zekere Paul De Witte stelt woordvoerder van de Basisbeweging te zijn en van een netwerk van kritische christenen en basisgroepen. En het minste dat ze van de nieuwe paus verwachten is dat hij het ambt openstelt voor vrouwen en gehuwden. 
De Leuvense universiteit, die ooit katholiek was, heeft een peiling gehouden en daaruit zou blijken dat acht op tien Vlamingen die zich katholiek of christelijk noemen, dat vrouwen en gehuwde mannen priester 'moeten' kunnen zijn. Ze spreken nederig ( ? ) van 'moeten'. Die nederigheid is zeker niet in navolging van Paus Franciscus. 
 
Paul De Witte is van oordeel dat steeds meer gewone parochies aansluiting vinden bij hun doelstellingen. Bovendien laten kerkelijke leiders in Vlaanderen de groepen hun gang gaan en grijpen niet meer in, aldus De Witte. 
 
Wij herinneren ons dat Paus Johannes Paulus Il heeft afgekondigd dat de Rooms-Katholieke Kerk niet bij machte is om vrouwen tot priester te wijden. Dat het ook een geloofspunt is dat het niet kan en dat over die kwestie moest gezwegen worden. Het betekent een verspillen van tijd en energie. 
Waarom doet die 'basisbeweging' zo weinig moeite om dat te begrijpen? Blijkbaar heeft Paul dat (nog) niet begrepen en blijft hij verder dwalen en sleurt tegelijk andere mensen mee in het schisma. Wie Paul De Witte volgt in die praktijken treedt namelijk zelf in het schisma. 
Volgens canon 1364 van het Wetboek van canoniek Recht: " Een geloofsafvallige, een ketter of een schismaticus loopt een excommunicatie van rechtswege op ... " 
 
Het gaat hier immers niet zomaar om een "andere visie", maar om het zich onttrekken aan het kerkelijk gezag. 
Alleen de gewijde priester mag de eucharistie celebreren en niemand anders. 
De handelingen van die groepen zijn ongeldig en veroorzaken alleen meer geloofsafval dan tot nu toe al het geval is. 
Van een regentes geschiedenis-godsdienst zoals Sabine Vanquaethem, die in Brugge de "dienst" uitmaakt mogen we wel iets beter verwachten. Ze is wel de mening toegedaan dat ze het gevoel hebben "in het verborgene" te werken. 
Waarom dat gevoel? Ze voelen zich schuldig en toch volharden in de boosheid! 
Zij zegt: "Ja, ik wil gewijd worden. Wel meer vrouwen staan hiervoor klaar. Wij blijven onszelf binnen de katholieke kerk situeren ... " 
De bovenstaande canons van het Wetboek van canoniek Recht in acht genomen is dat wel niet mogelijk, want door de onwettelijke handelingen plaatsen ze zichzelf buiten die katholieke Kerk. Zij kunnen daar opnieuw deel van uitmaken na het sacrament van verzoening te hebben ontvangen langs de persoonlijke biecht. De biechtvader zal hen wel uitleggen wat en hoe er dient te gebeuren.
Wie schismatiek is moet wel beseffen dat zijn/haar toestand hem/haar belet om de sacramenten te ontvangen en dat volgens het kerkelijk recht enkel de paus, de plaatselijke bisschop of door hen gevolmachtigde priesters kunnen ontslaan van die excommunicatie. (C.K.K., nr. 1463) 
 
Ze definiëren zichzelf als "basisbeweging", maar dat heeft dan een holle betekenis, want een basis is datgene waarop een lichaam steunt, een fundament, een zuil of een rots, zoals Petrus de rots is waarop de Kerk werd gebouwd. Dat is hier geenszins het geval, want die beweging wijst het gezag van Petrus af. 
Anderzijds, in de figuurlijke betekenis is een basis : de brede massa van de leden die door de leiding wordt vertegenwoordigd. Dat is evenmin het geval, want de leiding, d.w.z. de kerkelijke leiding is in die beweging niet vertegenwoordigd, die beweging wordt hoogstens vertegenwoordigd door schismatieke leiders. Het wordt dus hoog tijd dat De Witte en zijn sektarische volgelingen een andere naam bedenken voor hun groep. 
We mogen ook niet vergeten dat die van ons afgescheiden broeders constant ergernis veroorzaken binnen de Kerk. Jezus was helemaal niet opgetogen met degenen die ergernis geven, denk maar aan die molenstenen ... 
 
Lionel Nagels 
Kard. Cardijnstraat 64 bus 2 
2840 Terhagen.