Uit de brief aan Diognetus (ca. 200)

Verschenen in POSITIEF nr. 434 – SEPTEMBER  2013 

​§ 5-6; PG 2, 1174 (vert. brevier)
 
"Ik bid niet, dat U hen uit de wereld wegneemt, maar dat U hen 
bewaart voor het kwaad"
 
De christenen onderscheiden zich van de andere mensen noch door woonplaats noch door taal noch door gebruiken. Immers, nergens wonen zij in eigen steden, en ook spreken zij geen afzonderlijk dialect of leiden zij een bijzonder leven. Hun leer hebben zij niet gevonden bij denkers of bij mensen die naar kennis streven en zij volgen niet, zoals sommigen, een leer die de mens centraal stelt. 
 
Maar zij wonen in de steden van Grieken en andere volken, zoals het lot dit voor ieder beschikt heeft, en zij volgen de gebruiken van hun land in kleding en voeding en in hun verdere levensvoorzieningen; zij leiden hun leven op een wijze die bewondering wekt en volgens algemeen oordeel als iets ongelooflijks voorkomt. Zij wonen in hun eigen vaderland, maar als waren zij daar gevestigde vreemdelingen; zij hebben alles gemeenschappelijk met de anderen als burgers, en zij hebben van alles te verduren als vreemden; elk vreemd land is hun vaderland en elk vaderland is hun een vreemd land .... Zij zijn in het vlees, maar zij leven niet naar het vlees. Zij wonen op aarde, maar hebben hun vaderland in de hemel. Zij gehoorzamen aan de geldende wetten, maar zij overtreffen deze door hun levenswijze. 
 
Zij beminnen alle mensen en worden door allen vervolgd. Zij worden miskend en veroordeeld, zij worden ter dood gebracht en leven weer. Zij zijn arm en maken toch velen rijk; zij lijden aan alles gebrek en bezitten alles in overvloed. Zij worden geminacht en in die minachting vinden zij hun eer; zij worden belasterd, en het strekt tot hun rechtvaardiging en zelf bewijzen zij anderen eer. ... Om het echter eenvoudig te zeggen: wat de ziel is in het lichaam, dat zijn de christenen in de wereld. 
 
Brevier.