Gehard worden! Standvastig blijven!

Verschenen in POSITIEF nr. 436 – NOVEMBER   2013 

​Wij bieden u hierna een gedeelte van de preek door Mgr. Von Galen,bisschop van Münster, uitgesproken op 20 juli 1941, in de O.-L.Vrouwekerk in Münster. 
Herhaalt de geschiedenis zich op verscheidene punten, zij het nu met omfloerste woorden zoals o.a. kerkherbestemming? (nvdr) 
 
Wij merken en ervaren nu duidelijk dat er achter de nieuwe theorieën, die ertoe hebben geleid dat de godsdienst in de scholen werd verbannen, onze verenigingen werden onderdrukt en dat nu onze katholieke kleuterscholen vernietigd zullen worden, een peilloos diepe haat schuilgaat tegen het christendom dat men wil uitroeien.
Als ik juist ben ingelicht, heeft dat immers ook de scholingsleider Schmidt 14 dagen geleden in de stadshal ter plaatse voor een onder dwang verschenen publiek - waaronder ook leerlingen - openlijk uitgesproken en het districtshoofd de heer Miering heeft enthousiast geapplaudisseerd en beloofd zich in te zetten voor de uitvoering van dergelijke plannen. 
 
Gehard worden! Standvastig blijven! 
 
Momenteel zijn wij niet de hamer, maar het aambeeld. Anderen, meestal vreemden en afvalligen hameren op ons, willen met gebruikmaking van geweld ons volk, onszelf, onze jeugd opnieuw vormen en van de juiste houding tot God afbuigen. 
 
Wij zijn het aambeeld, geen hamer! 
 
Ga echter maar eens kijken in een smederij! Vraag het aan de smid en laat het u door hem vertellen: wat op het aambeeld wordt gesmeed, krijgt zijn vorm niet alleen door de hamer, maar ook door het aambeeld. Het aambeeld kan niet en hoeft ook niet terug te slaan, het moet alleen stevig en hard zijn! Als het voldoende taai, vast en hard is, gaat het aambeeld meestal langer mee dan de hamer. Hoe hard de hamer ook toeslaat, het aambeeld blijft geduldig overeind en zal nog lang dienst doen om dat te vormen wat wordt gesmeed.
Thans worden zij gesmeed, die ten onrechte gekerkerd werden, onschuldig uitgewezen en verbannen. God zal hen daarbij helpen, dat ze de vorm en houding van christelijke standvastigheid niet verliezen wanneer de hamer der vervolging hen bitter treft en hen onrechtvaardig wonden toebrengt. 
 
In onze dagen worden onze kloosterlingen, paters, broeders en zusters gesmeed. Ik had eergisteren de kans om een aantal verdrevenen in hun provisorische onderkomens te bezoeken. Ik werd gesticht en enthousiast vanwege de dappere houding van deze moedige mannen, deze zwakke, weerloze vrouwen die men ruw en meedogenloos uit hun kloosterlijke geborgenheid, uit de kapel, uit de nabijheid van het tabernakel verjaagde, die met opgeheven hoofd, bewust van hun onschuld in ballingschap een onzekere toekomst tegemoet gaan, maar vertrouwend op Hem, "die de vogels van de hemel voedt, de lelies op het veld kleedt." Ze zijn blijmoedig in die vreugde die de Heiland zijn leerlingen op het hart drukt: "Zalig zijt gij, wanneer de mensen u vervolgen en haten terwille van Mij! Verblijdt u en juicht, want uw loon in de hemel zal groot zijn!" Werkelijk, deze mannen en vrouwen zijn meesterwerken uit de goddelijke smidse. 
 
In deze tijd wordt onze jeugd tussen hamer en aambeeld gesmeed: de opgroeiende, nog onrijpe, kneedbare jeugd die nog vatbaar is voor ontwikkeling! We kunnen hen niet behoeden voor de hamerslagen van het ongeloof, de vijandigheid tegen het christendom, de valse leringen en moraal. 
 
Wat wordt hen voorgelegd en opgedrongen op de gezellige avonden en tijdens de officiële vergaderingen van die jeugdverenigingen waarbij ze zich, naar men zegt, met toestemming van hun ouders vrijwillig hebben aangesloten? Wat horen ze op die scholen, waarop de kinderen vandaag de dag noodgedwongen, de wil van de ouders negerend, de lessen moeten volgen? Wat lezen ze in de nieuwe schoolboeken? Bekijk toch, christelijke ouders, de boeken, vooral de geschiedenisboeken van de middelbare scholen! U zult ontzet zijn over de mate van onbekommerdheid om de geschiedkundige waarheid, waarmee men probeert de onervaren kinderen met wantrouwen tegen het christendom en de Kerk, ja met haat tegen het christelijk geloof te vervullen! 
 
Op de bevoorrechte onderwijsinstellingen van de staat, de hitlerscholen, de nieuwe onderwijsinstellingen voor toekomstige leraren en leraressen, wordt elke christelijke invloed in de kiem gesmoord en elke echte religieuze activiteit principieel uitgesloten. En wat gebeurt er met de kinderen die in het voorjaar met het oog op luchtaanvallen naar verre oorden werden gestuurd? Hoe staat het met hun godsdienstonderwijs? En met hun godsdienstoefeningen? Christelijke ouders, u moet zich hierom kommeren, anders verzuimt u uw heiligste plichten, anders kunt u geen rein geweten hebben en kunt u niet staande blijven voor Hem die u de kinderen toevertrouwde om ze op weg naar de hemel te leiden!  
 
Wij zijn het aambeeld, geen hamer! 
 
U kunt uw kinderen, dat edele, maar nog niet hard gemaakte en gestaalde ruwe metaal helaas niet behoeden voor de hamerslagen van de vijandigheid tegen geloof en Kerk. Maar ook het aambeeld maakt deel uit van het vormingsproces. Laat het ouderlijk huis, uw liefde en trouw als ouders, laat uw voorbeeldig leven als christen het sterke, taaie, solide en onwrikbare aambeeld zijn, dat het gewicht van de vijandelijke slagen opvangt, dat de nog zwakke kracht van de jongeren steeds weer sterkt en verstevigt in de heilige wil zich niet van de weg naar God af te laten brengen. 
Bijna zonder uitzondering worden wij in deze tijd allemaal gesmeed. Hoeveel mensen zijn niet vanwege (staats)pensioenen, kindertoeslag en andere zaken afhankelijk? Wie is er vandaag nog onafhankelijk en baas over zijn eigen bezittingen of eigen zaak? Het is best mogelijk dat met name in oorlogstijd een sterke controle en gezag, zelfs dirigisme inzake productie en consumptie noodzakelijk is. Wie zal dat niet willen dragen uit liefde voor volk en vaderland? Maar dit impliceert tegelijk, dat iedereen afhankelijk is van veel personen en instanties, die niet slechts de vrije handel beperken, maar ook de vrijheid van overtuiging in groot gevaar brengen en op de proef stellen, wanneer deze personen en instanties tevens een wereldbeschouwing vertegenwoordigen die het christendom vijandig gezind is en deze bij de mensen die van hen afhankelijk zijn, trachten door te zetten. Deze afhankelijkheid betreft al heel direct alle ambtenaren. En wat een moed, wat een heldenmoed heeft menig ambtenaar wel niet nodig, om zich ondanks alle druk nog steeds openlijk als christen en trouw katholiek te tonen en er oprecht voor uit te komen! 
 
Momenteel zijn wij aambeeld, geen hamer! 
 
Blijft sterk en standvastig, en onwrikbaar als het aambeeld bij alle slagen die op hem neersuizen, in trouwe dienst aan volk en vaderland, maar ook steeds bereid in uiterste opofferingsgezindheid te handelen naar het woord: "Men moet God meer gehoorzamen dan mensen!" Door het geweten dat door het geloof is gevormd, spreekt God tot ieder van ons. Gehoorzaam steeds zeer beslist de stem van het geweten. 
Neemt u als voorbeeld de door mij al eens eerder vermelde Pruisische minister van justitie uit lang vervlogen tijd. Ooit heeft Frederik de Grote van hem geëist een door hem wettig geveld vonnis nietig te verklaren en te wijzigen. Daarop heeft deze echte edelman, een heer von Münchhausen, zijn koning het schitterende antwoord gegeven: "Uwe Majesteit kan over mijn hoofd beschikken, maar niet over mijn geweten!" Hij wilde daarmee zeggen: Ik ben bereid voor mijn koning te sterven, ja ik zou zelfs gehoorzaam de dood onder beulshanden accepteren. Mijn leven behoort de koning toe, maar niet mijn geweten; dat behoort God toe! ( Vgl. Thomas More, n.v.d.red.) 
 
Is het geslacht van zulke edelmannen die zo'n instelling hebben en zo handelen, zijn de Pruisische ambtenaren van dit ras uitgestorven? Bestaan die burgers en boeren, ambachtslieden en arbeiders niet meer die net zo gewetensvol en net zo onbaatzuchtig zijn? Dat kan, dat wil ik niet geloven! En daarom herhaal ik nog eens: Wordt gehard! Wordt sterk! Blijft standvastig, zoals het aambeeld onder de slagen van de hamer! Het is mogelijk dat de gehoorzaamheid aan God, de trouw tegenover het geweten mij of u het leven, de vrijheid of de geboortegrond kost. Maar: "Liever sterven dan zondigen!" Moge Gods onontbeerlijke genade u en mij deze onwrikbare vastberadenheid geven en deze onderhouden! 
 
Beminde katholieken van Münster! Nadat in de nacht van 7 op 8 juli een springbom was ingeslagen in de zijbeuk van de dom heeft een bom die langs de buitenmuur kwam de Liudgerusbron vernield, het monument dat de terugkeer herdenkt van bisschop Johann Bernhard uit zijn (Nederlandse) ballingschap in 1884. De beelden van de twee bisschoppen Suitger en Erpho aan beide kanten van het monument zijn ernstig beschadigd. Het stenen beeld van St.-Liudger, de apostel van ons Münsterland en eerste bisschop van Münster, is nagenoeg onbeschadigd gebleven. Zegenend en naar de hemel wijzend houdt hij zijn onbeschadigd gebleven rechterhand omhoog. Het is alsof wij door de welhaast wonderlijke redding van dit beeld de aanmoediging krijgen: 
 
"Wat ook gebeuren mag, klamp u vast aan het door God geopenbaarde en door onze voorouders overgeërfde katholiek geloof: Bij alle vernieling van menselijke arbeid, in alle nood en zorg, in alle benauwdheid en vervolging, de harten omhoog!" 
 
St.-Liudger spoort u aan. Ik, zijn 70ste opvolger op de bisschopsstoel spoor u aan met de woorden die de apostel Petrus, de eerste paus, tijdens de eerste christenvervolging de in nood verkerende christenen schreef: 
 
"Verootmoedigt u onder Gods almachtige hand; dan zal Hij u te zijner tijd verhoren. Werpt al uw kommer op Hem, want Hij draagt zorg voor u. Weest nuchter en waakzaam, want de duivel, uw vijand, loopt rond als een brullende leeuw die uit is op buit! ... Weersta hem, sterk door het geloof ... De God van alle genade, die u in Christus riep tot zijn eeuwige heerlijkheid, zal u na een korte tijd van lijden krachtig herstellen en u onwankelbaar oprichten. Van Hem is de macht voor altijd en eeuwig! Amen" (1 Pt. 5) 
 
Redactie.