Mar Yakub VI/53

Verschenen in POSITIEF nr. 436 – NOVEMBER   2013 

​Dinsdag 27 augustus 2013 - Verslag vanwege Pater Daniel Maes
 
Zondag is hier doorgaans een heerlijke vrije dag, maar de stroomonderbreking in de loop van de voormiddag kwam nu erg ongelegen. Zonder licht bidden lukt best, maar zo een goede maaltijd klaar maken is veel moeilijker. Daarom werd besloten na de mis een gezellige picknick te houden en 's avonds voor een goede maaltijd te zorgen. En zo gebeurde het. Soepel met eigen regels en gewoonten omspringen is goed voor een gezond (christelijk) leven. 
 
Volop tomaten. Van groen zijn ze plots knalrood geworden (zoals sommige groene partijen in Europa?). Onze medebroeder die samen met twee anderen over onze veiligheid waakt, is ook verantwoordelijk voor de (kleine) binnentuin en levert iedere dag alvast meerdere kisten af. En nog verschillende soorten: grote, peervormige (Amerikaanse), heel kleine (Franse), Syrische, Libanese ... Hij zorgt ook dagelijks voor verschillende groenten. Verder ligt er al een massa knoflook te drogen. Ook maïs wordt regelmatig gegeten (de 'andere' kiekens zijn eerder verzot op de afval van de tomaten, wat we hen gunnen) ... 
 
Is de strijd hier nu echt begonnen? Dinsdagmorgen is er een druk luchtverkeer met enkele doffe geluiden, maar tijdens de eucharistie krijgen we het echt benauwd. Er wordt langs meerdere kanten tegelijk gebombardeerd. Na de mis vluchten we vanuit de kerk rechtstreeks naar de crypte, waar we in het half duister het middagmaal gebruiken. Er volgt nog wat onheilspellend gerommel, maar dan wordt het stil. Het was blijkbaar slechts een voorbereiding met een korte, krachtige aanval. Na het eten doen we gewoon de afwas en achten het niet nodig naar onze schuilplaatsen te gaan. 
 
Protest tegen de fanatieke moslimbroeders. In Turkije zijn bij het ondemocratisch monsterproces van Ergenekon op 5 augustus jl. 275 militaire, politieke en andere leiders veroordeeld voor deelname aan een staatsgreep. Het zijn allemaal mensen die zich verzetten tegen het totalitair streven van de moslimbroeders en de alomtegenwoordige invloed van Amerika en Israël. In Egypte wordt Mohamed Badie, de hoogste leider van de moslimbroeders aangehouden en vraagt Hazem-el-Beblaoui, de eerste minister, dat de moslimbroerderschap zich opheft als vage, alomvattende confrerie en op wettelijke wijze deelneemt aan het bestuur van het land als een legale partij. 
 
Moeizaam herstel in Syrië. Wereldwijd nemen de steunbetuigingen voor Syrië toe. Bij de heilig Grafkerk in Jeruzalem werd op 20 augustus een massabetoging gehouden om solidariteit uit te drukken met de twee op 22 april ontvoerde bisschoppen van Aleppo en met de christenen van Egypte. Tegelijk worden in heel Syrië gewapende groepen en hun wapenarsenalen, vooral van al Nousra, door het nationale leger steeds meer opgeruimd. Hierbij werd op 20 augustus in de streek van Lattakia een massagraf ontdekt van burgers die door terroristen vermoord zijn. Het wordt steeds duidelijker dat Syrië vecht tegen een internationaal gesteund terrorisme. Het verwijt Amerika dat het zijn echte motieven onder leugens verbergt en niet mee wil werken aan een vrede. De groot mufti van Syrië, Ahmad Bader Eddin Hassoun heeft in Damascus een Russische delegatie ontmoet. Hij stelt dat de samenzwering tegen Syrië bedoeld is om de verdraagzaamheid tussen de verschillende gelovigen te veranderen in een opdeling van geloofsgroepen die elkaar blijven bestrijden, zoals al in zovele landen is gebeurd. "Liefde is belangrijker dan gebed" besluit hij. Bij deze gelegenheid dankt de minister van sociale zaken Rusland voor de hoeveelheid melk voor de kinderen en medicijnen alsook de veelvuldige steun die Rusland geeft aan Syrië. We willen er zelfs bijvoegen dat op dit ogenblik Rusland de grote verdediger is van de christenen. In het Syrisch Arabisch Nieuws wordt België nu vermeld (met name de steden Antwerpen en Vilvoorde) omdat het sancties oplegt aan families die terroristen naar Syrië sturen. De minister van buitenlandse zaken, Wallid al-Moallem, op een samenkomst in Damascus op 21 augustus, betreurt dat Israël, na drie luchtaanvallen te hebben uitgevoerd op Syrië, zijn tevredenheid uitdrukt dat in Syrië, Irak en Egypte, het terrorisme toeneemt, de infrastructuur wordt vernietigd en de economie ontwricht. Onze 'oudste broer' is op politiek gebied helaas een hoofdrolspeler in het toenemend geweld en de ontwrichting in het Midden Oosten. Syrië wordt beschuldigd van het gebruik van chemische wapens om zo een algemene verontwaardiging op te wekken. De rebellen hebben nu steun nodig. Deze leugens zullen wellicht deze keer niet meer zo vlot aanvaard worden als voorheen. Op 21 augustus deed het leger een zware aanval ten Z-0 van de ghoutta (Damascus). De massa gruwelijke beelden en filmen van zogezegde slachtoffers van chemische wapens werden echter al op de avond van 20 augustus verspreid. En er zitten beelden tussen van Egypte. Teheran heeft meteen al laten weten dat er voldoende bewijzen zijn van gebruik van chemische wapens door de rebellen. China waarschuwt de inspecteurs dat ze met de Syrische regering moeten contact nemen en objectief blijven. Zelfs het Vaticaan is nu alert en zegt dat de Syrische regering niet mag beschuldigd worden als er geen evidente bewijzen zijn. Colin Powell beschuldigde Irak in 2003 van het gebruik van gifgas en had een PowerPoint gemaakt van een gasfles die hij zelf had aangestoken. Toen Irak verwoest was gaf hij toe dat hij gelogen had en de internationale gemeenschap bedrogen.  
 
Ziehier nog twee getuigenissen. 
 
Enkele citaten uit een open brief aan de president van Frankrijk en zijn minister van buitenlandse zaken. " ... Ik ben de vader van een van de vele slachtoffers van de oorlog in Syrië. Pascale werd gedood in de lijnbus die werd aangevallen door een gewapende groep van het Vrije Syrische leger dat gij en uw bondgenoten al vanaf het begin steunt, en aanmoedigt. .. Indien het uw doel is Syrië te vernietigen om Israël te beschermen, gelooft gij echt dat het vernietigen van een volk Israël vrede en rust zal brengen? ... Gelooft gij, door de christenen uit te roeien de beschaving te bevorderen?. .. Je bent erin gelukt, samen met uw bondgenoten, in enkele maanden tijd de vriendschap tussen moslims en christenen in Syrië om te vormen tot een bijna confessionele oorlog .... als Syrische christenen zien wij geen redenen om ons land te laten vernietigen en onze kinderen te laten vermoorden, om van de ene corruptie naar de andere te gaan louter voor de belangen van anderen." (Claude Ze rez, vader van Pascale overleden te Homs op 9 oktober 2012 in de leeftijd van 20 jaar.) 
 
Mgr. Antoine Audo, jezuïet en Chaldeeuwse bisschop van Aleppo zegt niet te zullen aanwezig zijn op de grootste jongerensamenkomst in Himini, georganiseerd door Communione e Liberazione omdat hij in deze tragische omstandigheden bij zijn gelovigen wil blijven. Aleppo is nu de stad van de martelaren. Meer dan een half miljoen mensen zijn gevlucht en 80% hebben geen middelen van bestaan meer. Toch herinnert hij aan het moedig jeugdfestival van 28 juli jl. 
 
Vrijdag 30 augustus tot vrijdag 6 september 2013 
Groot alarm. Mogelijk krijgen we morgen, zaterdag al Amerikaanse kruisraketten op ons dak. Drastische maatregelen zijn nodig. We moeten onze voorzorgen nemen om veilig met zijn allen te overleven. Het is praktisch een nacht en een dag aan één stuk door zwoegen voor groot en klein. Er wordt gesleurd en gestapeld. Een gasfles met een brander. Bij het eerste gebruik blijkt de fles al gas te lossen. Dus buiten er mee in de hoop dat het ding niet geraakt wordt bij een aanval, wat ijdele hoop is natuurlijk. Ongelooflijk wat een creativiteit er te voorschijn komt! Zaterdagnacht valt ieder doodmoe vanzelf in slaap. Nog altijd geen raketten. We vernemen en vermoeden dat er toch wel uitstel komt. Zondagnamiddag nemen we de vrijheid om de open lucht in te ademen. Wat een bevrijding! Dit is een toestand om ofwel gek ofwel heilig te worden en misschien liggen ze heel dicht bij elkaar. Maar het voornaamste is aanwezig: mensen die van elkaar houden en bereid zijn elkanders lasten te dragen. Zondagavond vieren we de eucharistie, zoals de eerste christenen tijdens de vervolging en we bidden vurig om bescherming en vrede in Syrië. 
 
We gaan het ons niet moeilijker maken dan het al is en hernemen maandag terug het gewone leven. Weer een grondige verandering maar we hebben ondertussen dan toch een goede oefening gehad. Na onze kortstondige ballingschap en de hectische toestanden zijn we vele gewone benodigdheden kwijt en is er opsporingswerk nodig. Het is een stripverhaal waard. 
 
De truc met de chemische wapens schijnt uiteindelijk toch te mislukken. En ze hadden het nog zo goed voorbereid, al een jaar lang. Obama had gezegd dat het een "rode lijn" was. Rebellen hadden hier en daar al chemische wapens gebruikt zodat ze nu een onderzoekscommissie naar Damascus konden sturen. Op dat ogenblik komt er een gruwelijke aanval met chemische wapens onder de neus van de onderzoekscommissie. Een massa professionele foto's en filmen, verschrikkelijke beelden van kinderen (waar zijn de moeders?). Zijn het beelden van gekidnapte kinderen uit Latakia die hier door de rebellen worden afgemaakt om als materiaal te dienen? We vernemen dat er beelden al een dag voor de aanslag geplaatst zijn en dat er beelden van Egypte bij zijn. Doet er niet toe, westerse journalisten lopen er toch blindelings in. Nog voor de onderzoekscommissie kon beginnen beslist Obama al dat Syrië moet gestraft worden. (Zijn veroordeling is onwettig, zelfs strafbaar en zijn besluit is crimineel). Er blijken toch nog mensen met gezond verstand te zijn. Steeds duidelijker blijkt dat het Syrische leger helemaal geen chemische wapens heeft gebruikt en ook niet nodig heeft om de rebellen te verslaan, maar de rebellen wel. En omdat de rebellen overal in het nauw zitten "moet het evenwicht hersteld worden". Hoe? Dat kan niet beter dan door een massale raketaanval, menen de Amerikanen en hun bondgenoten. Dus na die gruwelijk aanval, voorzien ze nogmaals een gruwelijke slachting "om het volk te beschermen". Putin en velen met hem zeggen: iedere militaire interventie zonder de toestemming van de veiligheidsraad moet beschouwd worden als een daad van agressie en de zogenaamde "bewijzen" van Amerika en Israël omtrent het gebruik van chemische wapens door het Syrische leger zijn nonsens. Als ze bewijzen hebben, dat ze die dan aan de onderzoekscommissie geven. Ondertussen hebben Rusland én Syrië wel degelijk bewijzen afgeleverd van het gebruik van chemische wapens door de rebellen. En de Amerikaanse journaliste Dale Gavlak vernam van de rebellen zelf dat zij het waren die de chemische wapens, door Saudi-Arabië geleverd, gebruikt hebben. Afijn, dit cynische verhaal kun je zelf wel verder afwerken. 
 
Een nieuwe wereld openbaart zich. Het doet deugd dat er heel de wereldbol rond steeds meer massa's mensen protesteren tegen de buitenlandse agressie tot in Amerika toe. Een foto van een hoge militair van de Amerikaanse navy in vol ornaat wordt verspreid. Zijn jas links hangt vol met decoraties. Hij houdt een geschreven plakkaat voor zijn gezicht waarop staat: Ik ben niet bij de navy gekomen om te vechten voor al Qaida in Syrië! Een aantal van de grootste zwaargewichten uit de Amerikaanse politiek, de internationale instellingen van de Uno, Unesco, Unicef worden wakker en laten verstaan: wij worden geregeerd door een bende criminelen. Ook leuk: een onoverzichtelijke massa mensen in Jemen (soenitisch land!) achter een Syrische vlag en twee portretten, een van Bashar al Assad en een van de leider van Hesbollah. Ook de Arabische wereld wordt wakker en wil zich blijkbaar bevrijden van de extremistische terreur, die door het westen aangewakkerd wordt. 
 
De oproep van Paus Franciscus om op zaterdag een vasten- en gebedsdag te houden wordt blijkbaar in heel de wereld beantwoord. Schitterend. De generaal van de jezuïeten schaart zich 100% achter het pauselijk initiatief en richt een beheerste, evenwichtige, maar tevens ongewoon scherpe uitnodiging aan Amerika en Frankrijk om te stoppen met barbaarsheden. Ook wij zullen voluit meedoen. Ook in onze abdij van Postel zal om 19.00 u op die dag een eucharistieviering daarvoor opgedragen worden, waarna aanbidding. 
 
Zowel in Oost als West begint zich een nieuwe wereld te openbaren, die de tegenpool kan worden van "de nieuwe wereldorde". Laten we blijven bidden, hopen, strijden voor waarheid en recht. En ondertussen de massa's mensen in nood hier niet vergeten. 
 
Inmiddels heeft Knack een interview gepubliceerd met mij. De journalist heeft zijn best gedaan en zijn knipwerk zelfs opgestuurd vooraleer het gepubliceerd werd. Ik heb nog enkele verbeteringen aangebracht, o.a. dat wij wel degelijk met twee jongens verder doen met het seminarie. Hij was zo eerlijk te bekennen dat hij er overheen gelezen had. De verbeteringen konden helaas niet meer aangebracht worden. Bovendien vertelt hij, ook tot zijn spijt, dat de hoofdredacteur mijn pittig verhaal van die herder geknipt had. Ziehier de inhoud. In het begin heb ik eens een lange wandeling in de woestijn gemaakt. Een herder wenkte mij. Hij nam een deken van de rug van zijn ezel en legde die op de grond voor mij. Hij maakte een vuurtje en met een stok en een moor zette hij thee. We namen afscheid alsof we broers waren. Ik voegde erbij. Als ik nu één stap buiten zet kan ik gekidnapt worden of ze brengen me in stukjes terug thuis, verpakt in een plastiekzak met een foto erop. Wie heeft er voor gezorgd dat dit heerlijk land nu een hel is? Zeker de Syrische regering niet. Maar dit verhaal was blijkbaar voor de hoofdredacteur te veel van het goede ofwel was het gewoon een kwestie van plaatsgebrek. Nu, alles bij elkaar vind ik het artikel in Knack nog zo slecht niet. Ook de bereidwillige deskundigen die nog rap geprobeerd hebben mij de taal van de opiniebladen aan te leren, zijn toch wel tevreden. Het kan zeker bijdragen tot een mentaliteitsverandering. Zij zeggen dat die journalist eigenlijk een pluim verdient omdat hij de geest van mijn teksten ruimschoots gerespecteerd heeft. 
 
Pater Daniel Maes