Het cijfer 86

Verschenen in POSITIEF nr. 441 – APRIL  2014 

​Redacteur Haeck publiceerde op 15 februari jl. een artikel in De Tijd, week-end, onder de rubriek "Politiek & Economie. Wij geven de volgende tekst ter studie. 
 
"Mogen terminaal zieke kinderen bij ondraaglijk lijden euthanasie vragen? Zo hoog de emoties over die vraag opliepen, zo onderkoeld stond het donderdagnamiddag op het stembord van de Kamer: 86 voor, 44 tegen en 12 onthoudingen. 
 
Het gebeurt niet vaak dat een foto van het stembord van de Kamer de krant haalt. Normaal gezien is de uitslag immers bekend. De regeringspartijen hebben samen 93 stemmen, de oppositie 57.
Maar af en toe loopt een stemming niet langs de breuklijn tussen meerderheid en oppositie. Donderdag liep ze langs de levensbeschouwelijke breuklijn: katholiek versus vrijzinnig-agnostisch. De vraag? Mag een terminaal ziek kind dat zwaar psychisch lijdt euthanasie vragen? Tot nog toe was dat wettelijk verboden. In de regering wilden de meeste christendemocraten dat zo houden. 86 anderen beslisten er anders over. 
 
Het is een nieuwe stap in een eeuwenoude evolutie. In de negentiende eeuw voerde de overheid nauwelijks een sociaal-economisch beleid. Maar de nachtwakerstaat moeide zich wel met je privé-leven. Abortus mocht niet. Voor homoseksuele betrekkingen kon je in de gevangenis belanden. Doorheen de jaren zijn de rollen omgedraaid. De reacties uit het buitenland leerden hoe ver België daarin voorloopt. In Frankrijk stak vorig jaar een storm van protest op toen de regering het homohuwelijk invoerde. In België mag het al sinds 2003. Donderdag waren cameraploegen van Aljazeera, BBC World en CNN in de Kamer. Een Duits christendemocratisch parlementslid, Michael Brand, verklaarde België 'moreel bankroet'. 
Bij de stemming van donderdag moesten de parlementsleden niet het regeerakkoord volgen, maar mochten ze 'naar geweten' stemmen. Net zoals iedere terminaal zieke, meerderjarig of niet, dat voortaan ook mag." 
 
Onze reactie: 
 
Beste Bart, 
 
Het cijfer 86 heeft me geschokt. 
Dat twee derde van wie een stem uitbracht voor een wet die het diepste wezen van de mens raakt, - zijn eigen bestaan vernietigen - is verbijsterend. Dat we overstappen van 'cure' als het kan, naar 'care' die steeds aanwezig moet zijn en volgehouden tot het einde, naar kill, - al of niet op zogezegd autonoom verzoek - ziet u niet meer. Dat u dat een nieuwe stap in de 'eeuwenoude evolutie' noemt en dat dit het enige argument is om dan schouderophalend over te gaan tot de orde van de dag, getuigt van een merkwaardig stukje journalistieke duiding. 
 
De dossiers die u aanhaalt abortus en homohuwelijk zijn stuk voor stuk fundamentele aantasting van de menselijke waardigheid. Zij geven blijk van een eenzijdige opvatting, met name een onbeperkte zelfbeschikking die de noodzakelijke morele handelingen volgens 'eigen geweten' als richtsnoer, zelfs in leven en dood en fundamentele interpersoonlijke relaties, op losse schroeven zet. 
 
In de door u aangehaalde dossiers gaat het telkens over het enige waar gelovigen en niet- gelovigen zich in het verleden mekaar konden terugvinden en een bindende maatstaf vinden, met name de menselijke waardigheid. Dus gaat het niet om het onbeperkte zogenaamde 'eigen geweten', dat in feite slechts een verkapte vorm van onbeperkte zelfbeschikking is. Door beïnvloeding van buitenaf, en door psychologen, ethische commissies, geneesheren allerhande, is deze hooggeroemde zelfbeschikking in feite een fata morgana. U kan zich de dwang van de omgeving, niet voorstellen. Hoe dikwijls projecteert de eigen omgeving het eigen machteloos toezien op lijden, dat ze niet kunnen duiden, op het slachtoffer. Zo zijn zij het, en niet de patiënt die vragende partij is. 
 
Gaat ernstig na hoeveel uit de directe omgeving hun eigenbetrokkenheid als "voldoende" hebben beschouwd, en nu maar vinden dat de tijd rijp is. U zegt dat is niet waar: kijk naar "als het geen leven wordt" tv van Penninckx, waar ouders de boodschap van een kind drager van trisomie, onder druk van een valse éénzijdige voorstelling, met de hulp van experten en commissies, niet kunnen weerstaan aan de druk, en dus hun zwangerschap afbreken. De gemeenschap spendeert intussen 15 miljoen euro per jaar aan RIZIV gelden om 300 trisomies op te sporen, en te vernietigen, maar heeft geen geld over om solidair met deze handicap de best mogelijke oplossing te bieden. De kosten om de laatste 50 trachten op te sporen zal tot 1 miljoen euro per bijkomend opgespoorde trisomie kunnen belopen, maar de besprekingen zijn reeds aan de gang. 
 
De gevolgen laten zich dan ook merken, uw schouderophalen zal daar niets aan verhelpen.
Wat abortus aangaat: sedert het tot stand komen van de wet in 1990 werden door het RIZIV het vernietigen van de bevolking van een stad zo groot als Antwerpen vergoed. 20.000 geregistreerde abortussen per jaar voor 12 tot 15 miljoen euro. Normaal noemt men dat volkerenmoord. Wat betreft homoseksualiteit wil ik u laten opmerken dat rijden onder dronkenschap en te hard rijden als zware misdrijven worden gekenmerkt. En terecht. Maar dit risicovol gedrag van homo's leidt tot miljoenen doden vanaf San Francisco over heel Afrika en Azië en tot nog steeds miljoenenverslindende besmettingen in ons eigen land. Neen, we juichen het toe. Ook daar wordt deze ultieme vorm van zogenaamde zelfbeschikking niet alleen een recht, maar neen, men meent daarvoor ook nog juichende goedkeuring te moeten kunnen verkrijgen. Men moet dat nog 'huwelijk' noemen! Het gezin en vooral kinderen worden verder gecorrumpeerd, de noodzakelijke liefde en warm nest ontzegd, hun beschermde omgeving omgebouwd tot een onleefbare jungle. 
 
De tienduizenden bladzijden staatsblad met evenveel regels en regeltjes die dat alles in banen moet leiden zullen daar niet aan verhelpen. Ook deze 'in geweten' gestemde "wet" is de zoveelste bijdrage om onze omgeving onleefbaar te maken. Binnenkort wordt de ultieme oplossing voor de kosten van de vergrijzing aangepakt. En ook daar zal de eeuwenoude evolutie "homo homini lupus" de bovenhand halen" 
 
In uw blad komt in deze materie, veel te eenzijdig slechts uw standpunt aan bod. Dit vind ik spijtig van uw overigens voortreffelijke krant. 
 
Dr. Luc Kiebooms