Priesterjubileum 1949-2014 overweging

Verschenen in POSITIEF nr. 441 – APRIL  2014 

​Gelijktijdige viering van zijn 90 lentes
 
De vijfenzestigste verjaardag van een priesterwijding biedt de gelegenheid om God te danken voor de grote genade van het priesterschap. Het priesterschap is een bijzondere roeping: "Niemand kan zich die waardigheid aanmatigen, men moet evenals Aäron door God geroepen zijn". (Hebr. 5, 4) "Ook Christus heeft zichzelf niet de eer van het hogepriesterschap toegekend; dat heeft God gedaan, die Hem zei: Gij zijt mijn Zoon, Ik heb U heden verwekt. Gij zijt priester op de wijze van Melchisédek". (Hebr. 5, 5-6) 
 
Jezus, de enige en eeuwige Hogepriester van het Nieuwe Verbond heeft mensen geroepen om ze te laten delen in zijn priesterschap. En aan zijn apostelen zei Hij op de avond voor zijn dood: "Niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik u en Ik heb u de taak gegeven op tocht te gaan en vruchten voort te brengen die blijvend mogen zijn". (Joh. 15, 16). Sinds twee duizend jaar gaat Jezus voort mensen te roepen. 
Hij heeft zijn oproep 'Kom en volg Mij" het eerst gericht tot vissers van Galilea, Petrus en Andreas, Jakobus en Johannes. Maar Hij riep ook Matteüs, de tollenaar, in de ogen van de meeste Joden een zondaar. Maar Jezus, die de harten van de mensen kent, heeft hem geroepen en van hem een apostel en evangelist gemaakt. 
Later, na zijn verrijzenis, heeft Jezus Saulus geroepen, een kerkvervolger. Die maakte Hij tot een uitverkoren werktuig om zijn naam uit te dragen onder de heidenen en de koningen, en ook onder de zonen van Israël. (Hand. 9, 15) 
 
De roeping van Petrus en zijn gezellen gebeurde na de wonderbare visvangst. Geheel onder de indruk van dit wonder, viel Petrus Jezus te voet en zei: "Heer, ga weg van mij, want ik ben een zondig mens". (Lc. 5, 8) Maar Jezus ging niet weg en zei: "Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen". (Lc. 5, 10) 
Petrus en de andere apostelen hebben drie jaar met Jezus samengeleefd. Ze hebben Hem erkend als de Zoon van God en de redder van de wereld. Op de avond voor zijn groot lijden heeft Jezus hen de priesterlijke macht gegeven. Bij de instelling van de Eucharistie heeft Hij brood genomen. Na het dankgebed brak Hij het en gaf het zijn apostelen met de woorden: "Dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt". (Lc. 22, 19) Eveneens nam Hij de beker en zei: "Deze beker is het Nieuw Verbond in mijn Bloed, dat voor u vergoten wordt". (Lc. 22, 20) Daarna zei Hij "Doet dit tot gedachtenis aan Mij". (1 Kor. 11, 25) 
 
Door deze woorden vertrouwde Hij hun zijn offer toe en door hun handen gaf Hij het aan de Kerk voor alle tijden. Zo maakte Hij hen deelachtig aan zijn priesterschap. Door de priesterwijding worden de priesters door de zalving van de heilige Geest met een bijzonder merkteken getekend, zodat zij in de persoon van Christus kunnen optreden. 
 
Verheven is de roeping van de priesters. Verheven zijn ook de vruchten die God van hen verwacht. Om deze vruchten te kunnen voortbrengen heeft Jezus zijn leerlingen de juiste weg gewezen toen Hij hen duidelijk maakte dat de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, maar alleen als zij blijft aan de wijnstok. Om elk misverstand te voorkomen heeft Jezus aan zijn apostelen gezegd: "Los van Mij kunt gij niets". (Joh. 15, 5) Kan de priester los van Christus niets, toch mag hij vol vreugde met de apostel Paulus herhalen: "Alles vermag ik in Hem die mij kracht geeft". (Fil. 4, 13) Reeds weinige ogenblikken na hun wijding zei Jezus tot zijn eerste priesters: "Wie in Mij blijft, terwijl Ik blijf in hem, die draagt veel vrucht". (Joh. 15, 5) "Als gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt dan wat ge wilt en ge zult het krijgen. Hierdoor wordt mijn Vader verheerlijkt dat gij rijke vruchten draagt; zo zult ge mijn leerlingen zijn". (Joh. 15, 7-8) 
 
Het evangelie van deze vijfde zondag door het jaar, brengt ons een woord uit de Bergrede: "Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven als ze boven op een berg ligt. Men steekt toch ook niet een lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten, maar men plaatst ze op de standaard, zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn. Zo moet ook uw licht stralen voor het oog van de mensen, opdat ze uw goede werken zien en uw Vader verheerlijken die in de hemel is". (Mt. 5, 14-16) De priester is geroepen om door zijn woord en zijn leven een licht te zijn voor het oog van de mensen en hen er toe te brengen God te verheerlijken door hun trouw aan Gods woord en Gods wil. Zo brengt hij rijke vruchten voort die blijvend zijn. 
 
Een priesterjubileum is bij uitstek een gelegenheid om God te danken die zijn priesters roept en hen ook de kracht geeft om rijke vruchten te dragen en een licht te zijn voor allen die aan hun zorgen zijn toevertrouwd. 
 
Onze dank mag ook uitgaan naar Maria, de Moeder van Jezus, die naast het kruis stond en aan wie Jezus zijn beminde leerling, Johannes, toevertrouwde. Zij die bij de boodschap van de engel tot God zegde "Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord", is de Moeder van allen die door het offer van Jezus gerechtvaardigd zijn. Als Jezus, de Zoon van God, zich heeft laten opvoeden door deze heilige Moeder, is het dan niet goed en wijs dat de priesters zich ook aan Haar toevertrouwen?
Johannes die Jezus' woord hoorde, getuigt over zichzelf: "En van dat ogenblik af nam de leerling haar bij zich in huis". (Joh. 19, 27) Dit gebeurt ook wanneer de priester zich aan Maria toevertrouwt en zich door Haar laat leiden. Moeder helpt hem om trouw te zijn aan Jezus en zo een priester te zijn naar het Hart en de wil van Jezus, en rijke vruchten te dragen. Daarom gaat onze dank ook uit naar Maria. Met haar mogen wij God danken, omdat Hij die machtig is aan zijn priesters wonderwerken doet. En heilig is zijn naam. Amen. 
 
E.P. Sylvester De Munter