Parochiefusie en evangelisatie horen bijeen

Verschenen in POSITIEF nr. 443 – JUNI  2014 

​Ze lijken vaak tegenstellingen te zijn, maar eigenlijk zouden ze elkaar moeten versterken. 
 
Parochiefusies hebben te maken met krimp, want de vertrouwde groep rond de parochiekerk is vaak erg klein en tamelijk oud. Gezinnen met kinderen worden er dan zeldzaam en kunnen zich er daarom nog maar moeilijk thuis voelen. Voor de toekomst is open houden van het kerkgebouw financieel onverantwoord. De gemeenschap kent eigenlijk geen vernieuwing meer. De groep vrijwilligers - met respect voor hun trouwe inzet - veroudert en slinkt. Teleurstelling en publiciteit rond seksueel misbruik drukken op de deelname aan het parochieleven. Natuurlijk is er ook priestertekort, maar wie eerlijk is, dient te erkennen dat het tekort aan trouwe gelovigen van alle leeftijden een veel groter probleem is. Bisschoppen zien het als hun verantwoordelijkheid om op lange termijn te denken. Zij moeten garanties scheppen dat een parochie daadwerkelijk katholiek blijft, doordat minstens wekelijks de Eucharistie wordt gevierd als sacramentele en levende aanwezigheid van God in Jezus Christus onder ons. Alleen zo krijgt de zichtbare verbondenheid met de wereldkerk gestalte. Een levendige Eucharistie, gevierd door een priester en met actieve deelname van verschillende generaties van gelovigen, zorgt er voor dat een parochie niet verwordt tot een christelijk geïnspireerde club. Samenwerkingsverbanden en fusies van parochies zijn daarom onvermijdelijk en zelfs noodzakelijk. Zij staan in dienst van onze katholieke en duurzame vitaliteit. 
 
Evangelisatie behoort wezenlijk bij christelijk geloof. Echt geluk wil altijd gedeeld worden. Blijheid, vreugde, toekomst verwachting en hoop vormen het hart van het Evangelie van Jezus Christus. In Noord-Europa begint Hij evenwel een onbekende te worden en de christelijke traditie wordt steeds meer marginaal. Het document Evangelii nuntiandi (1975) spreekt over een nieuw missionair besef en vraagt aandacht voor de verkondiging van het christelijk geloof in gebieden die van oudsher gekerstend waren. Daarbij gaat het om informatie over Bijbel, christendom en Kerk, maar ook om er voor te zorgen dat mensen geraakt worden via persoonlijke ontmoeting met de kracht van het kruis, met verlossing en eeuwig leven. Kernwaarden van het christelijk geloof zijn de heiligheid van God en daarmee verbonden de waardigheid van de mens. 
 
Fusies van parochies zijn nodig, maar ze kunnen gemakkelijk steriel worden als het slechts gaat om een verandering van de organisatie, die bovendien bij een aantal mensen noodzakelijk pijn zal veroorzaken omdat voor hen sommige vertrouwde kaders weg vallen. Evangelisatie betekent dat je het vuur aanwakkert (Lc. 12, 49) om daarmee overtuigd en toch bescheiden naar buiten te treden, want "de liefde van Christus laat ons geen rust". (2 Kor. 5, 14) Zij zorgt voor openheid en zoekt naar nieuwe wegen om de kracht van het geloof zichtbaar en voor andere mensen meer aantrekkelijk te maken. Het patroonsfeest van de parochie, een Alphacursus, een tocht naar een bedevaartsplaats in de buurt, een vernieuwd Eerste Communieproject, feest voor katholieke gezinnen. Het vraagt om een nieuwe grondhouding, want: missie naar buiten geeft vaak vitaliteit naar binnen. 
 
Mgr. Joris Schröder. 
 
Gelezen voor u in KN45+ 8 november 2013