De apostolische reis in Korea

Verschenen in POSITIEF nr. 445 – OKTOBER  2014 

​In de aula Paulus VI sprak de H. Vader de aanwezigen toe als volgt
 
Geliefde broers en zussen, goede dag! 
 
De voorbije dagen heb ik een apostolische reis gemaakt in Korea en vandaag dank ik, samen met jullie, God voor dit grote geschenk. Ik heb een jonge en dynamische Kerk mogen bezoeken die gegrond is op het getuigenis van de martelaren en bezield wordt door een missionaire geest, in een land waar oude Aziatische culturen de eeuwige nieuwheid van het Evangelie ontmoeten: men treft ze er beiden aan. 
 
Ik wens opnieuw mijn dankbaarheid uit te spreken tegenover de geliefde broeders bisschoppen van Korea, tegenover Mevrouw de President van de Republiek, tegenover de andere Gezagsdragers en ten aanzien van allen die hebben meegewerkt aan mijn bezoek. 
 
Men kan de betekenis van deze apostolische reis samenvatten in drie woorden: gedachtenis, hoop, getuigenis. De Republiek Korea is een land dat een grote en snelle economische ontwikkeling heeft gekend. De bewoners zijn harde, gedisciplineerde, georganiseerde werkers die de kracht welke ze van hun voorouders geërfd hebben, willen bewaren. 
 
In deze context is de Kerk de behoedster van de gedachtenis en van de hoop. Het is een geestelijk gezin waarin de volwassenen de fakkel van het geloof, van de ouderen geërfd, doorgeven aan de jongeren. De gedachtenis van de getuigen uit het verleden wordt in het heden nieuw getuigenis en hoop voor de toekomst. Dat is het perspectief om de twee belangrijkste gebeurtenissen van deze reis te duiden: de zaligverklaring van de 124 Koreaanse martelaren die zich voegen bij de door de heilige Johannes Paulus Il heiligverklaarden van 30 jaar geleden; en de ontmoeting met de jongeren bij gelegenheid van de Zesde Aziatische Dag van de Jeugd. 
 
Een jongere is altijd iemand die op zoek is naar iets waarvoor het de moeite loont te leven, en de Martelaar getuigt van iets, beter, van Iemand waarvoor het de moeite loont het leven te geven. Deze werkelijkheid is de Liefde van God, die in Jezus, de Getuige van de Vader, is vlees geworden. Tijdens de twee momenten die tijdens de reis aan de jongeren gewijd waren, heeft de Geest van de Verrezen Heer ons met vreugde en hoop vervuld, die de jongeren naar hun verschillende landen zullen meedragen en die veel goed zullen doen! 
 
De Kerk in Korea koestert ook de gedachtenis van de fundamentele rol die de leken hadden zowel bij de dageraad van het geloof als bij het werk van de evangelisatie. Inderdaad, in dat land werd de christelijke gemeenschap niet door missionarissen gesticht, maar tijdens de tweede helft van de zeventiende eeuw, door een groep jonge Koreanen die gefascineerd raakten door enkele christelijke teksten welke ze grondig bestudeerden en als levensregel aannamen. Een van hen werd naar Peking gezonden om er het Doopsel te ontvangen en daarna doopte deze leek op zijn beurt zijn gezellen. Vanuit deze eerste kern ontwikkelde zich een grote gemeenschap, die van bij het begin en gedurende bijna een eeuw gewelddadige vervolgingen, met duizenden martelaren, onderging. Met andere woorden, de Kerk in Korea is gebouwd op het geloof, de missionaire inzet en het martelaarschap van gelovige leken. 
 
De eerste Koreaanse Christenen namen de apostolische gemeenschap van Jeruzalem als model door de broederlijke liefde, die elk sociaal onderscheid overstijgt, te beoefenen. Daarom heb ik de hedendaags Christenen tot edelmoedigheid aangespoord bij het delen met de armen en de uitgeslotenen, volgens het Evangelie van Matteüs in hoofdstuk 25 "Al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringste van mijn broeders, hebt gij voor Mij gedaan" . 
 
Geliefde broeders, in de geschiedenis van het geloof in Korea, ziet men dat Christus de cultuur niet ongedaan maakt, Hij wist de gang niet uit van de volkeren die doorheen de eeuwen, duizenden jaren lang, de waarheid zoeken en de liefde tot God en de naaste beoefenen. Christus schaft het goede niet af, maar draagt het verder, brengt het tot voltooiing. 
 
Wat Christus daarentegen bestrijdt en overwint is de kwade, die onkruid zaait tussen mens en mens, tussen volk en volk; die uitsluiting veroorzaakt door de afgodendienst van het geld; die in de harten van de jongeren het gif van het niets zaait. Daartegen heeft Jezus Christus gestreden en heeft Hij door zijn Offer van liefde overwonnen. En als wij in Hem blijven, in zijn liefde, zoals de Martelaren dan kunnen ook wij van zijn overwinning leven en getuigen. Vanuit dit geloof hebben we gebeden en bidden we ook nu dat alle kinderen van het Koreaanse land, die de gevolgen ondergaan van oorlogen en verdeeldheid, een weg van broederlijkheid en verzoening zouden kunnen gaan. 
 
Deze reis werd verlicht door het feest van de Tenhemelopneming van Maria. Van in den hoge, waar zij met Christus regeert, begeleidt de Moeder van de Kerk de weg van het volk van God, ondersteunt de meest vermoeiende stappen, bemoedigt wie beproefd wordt en houdt de einder van de hoop open. Op haar moederlijke voorspraak, zegent de Heer blijvend het Koreaanse volk, schenkt het vrede en voorspoed; en zegent de Kerk die in dat land leeft zodat ze altijd vruchtbaar zou zijn en vol van de vreugde van het Evangelie.