Belgische orthodoxe metropoliet Athenagoras blikt terug op de synode

Verschenen in POSITIEF nr. 447 – DECEMBER  2014 

​Volgens een bericht van Kerknet omtrent de editie van TERTIO op 21 oktober jl. blikt de Metropoliet Athenagoras Peckstadt terug op de synode en betreurt in een gesprek met het weekblad Tertio de traagheid in de aanpak van knelpunten op de voorbije bisschoppensynode over het gezin in Rome. De Belgische orthodoxe kerkleider vertegenwoordigde er het oecumenische patriarchaat van Constantinopel: 
"In hoeverre wil de Kerk echt iets doen voor wie in moeilijkheden leeft? Zo kwamen nu vooral ideale koppels getuigen op de synode, maar ook de 'probleemgevallen' hadden gehoord mogen worden." 
 
'Telkens weer bespeur ik interesse voor onze orthodoxe omgang met echtscheiding, maar tegelijk heb ik hier het gevoel dat de geesten niet rijp zijn voor onze visie. Ik meen te ervaren dat sommigen de katholieke Kerk de rug toekeren omdat ze afgerekend worden op een mislukt huwelijk. De orthodoxe Kerk kent wel de mogelijkheid van een tweede kans. Wie van ons is zonder fouten? Ik vind het erg dat aan gelovigen de volle deelname aan de eucharistie wordt ontzegd, want de eucharistie is toch de bron en het hoogtepunt van ons gelovige leven." 
 
Waarom de metropoliet zo spreekt is voor de lezer duidelijker wanneer men ook wat achtergrond informatie over de persoon heeft. De orthodoxe Metropoliet Athenagoras ofte Yves Peckstadt heeft niets met de Rooms- Katholieke Kerk te maken ... Hij is de zoon van lgnace Peckstadt, Gents advocaat die zijn Rooms-Katholieke kap eertijds over de haag smeet omdat hij, gehuwd zijnde, geen priester kon worden in de RKK en dus stichtte hij een orthodoxe parochie en werd orthodox (aarts) priester ... (uit onvrede dus met de Rooms- Katholieke Kerk) ... De zoon en een schoonzoon van lgnace werden warempel ook orthodox priester en de ongehuwde Yves werd metropoliet ... De orthodoxe kerk in Vlaanderen is dus een familiaal onderonsje, een bedrijf of concern ... 
 
Orthodoxen hebben zich niet te bemoeien met de Rooms-Katholieken, van wie ze zich afscheurden omdat ze niet akkoord gingen met de leer van de RKK. Daarom hebben die orthodoxen, de Rooms-Katholieken geen lessen te spellen .... 
 
En brute pech voor Mgr. Bonny, die met zijn "Rooms-Katholieke onorthodoxe kronkels" eigenlijk zou moeten overstappen naar de orthodoxie (of naar de anglicanen), maar er is geen plaats als metropoliet of aartsbisschop want ze hebben daar al ene metropoliet " Athenagoras" ofte Yves Peckstadt (de vertegenwoordiger van het oecumenische patriarchaat van Constantinopel). Bonny zou het moeten stellen met een aartspriesterschap en dat zal hem niet welgevallig zijn. 
 
Voor de verdere informatie: lgnace Peckstadt (Evergem, 4 november 1926) is ere-advocaat en priester van de Orthodoxe Kerk in België (Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel). 
 
Levensloop: lgnace Peckstadt, afkomstig uit Langerbrugge bij Gent, is de oudste van de vijf kinderen van André Peckstadt en Irma Mistiaen. Hij liep school in het Sint-Barbaracollege in Gent en studeerde Rechten aan de Universiteit van Gent. Hij was actief in de scoutsbeweging en richtte groepen op in Langerbrugge en Eeklo, Gedurende een aantal jaren was hij districtscommissaris voor het District Gent-Noord (VVKSM). 
 
Hij was advocaat aan de Balie van Gent (1950-1998), lid van de Raad van de Orde, docent aan hogescholen voor het graduaat verpleegkunde in Gent en Eeklo en plaatsvervangend vrederechter in Kaprijke en Eeklo. In 1953 trouwde hij Marie-Thérèse Janssens uit Dendermonde; ze hebben vier kinderen (Bernadette, Martine, Yves en Bernard). 
 
Reeds op jonge leeftijd kwam hij in contact met de Orthodoxe Kerk en haar spiritualiteit. Dit bracht hem er toe de contacten te vermenigvuldigen in het kader van het genootschap "Apostolos Andreas - Contacten met de Orthodoxie". Zo liet hij na het Tweede Vaticaans Concilie heel wat prominenten uit de Orthodoxe Kerk naar Gent komen, om er te spreken over aspecten van de Orthodoxe Kerk. 
 
Priester: Nadat hij was toegetreden tot de Orthodoxe Kerk, richtte hij in 1972 in Gent een orthodoxe parochie op. Op 2 juni 1974 werd hij door Aartsbisschop Georges Tarasoff (Aartsbisschop van Syracuse en aan het hoofd van de Russische parochies van West-Europa onder het Oecumenische Patriarchaat van Constantinopel) tot diaken gewijd en op 5 oktober 1975 tot priester. Beide wijdingen vonden plaats in de Orthodoxe kathedraal van de heilige Alexander Nevsky in Parijs. In 1976 werd hij benoemd tot rector van de Orthodoxe Parochie van de heilige Apostel Andreas in Gent. Kort nadien werd hij benoemd tot 'aartspriester'. lgnace Peckstadt maakte ook talrijke reizen in traditioneel orthodoxe landen, waar hij permanente contacten tot stand bracht met orthodoxe geestelijken. 
 
Zijn zoon Yves is sinds 2003 onder de naam Athenagoras Peckstadt, orthodox bisschop van Sinope en hulpbisschop van de Metropoliet in België, en zijn zoon Bernard en schoonzoon Dominique Verbeke, zijn priester van de orthodoxe kerk. 
 
Laat TERTIO die metropoliet aan het woord om nog meer afvalligheid te bewerken binnen onze kerkprovincie? Wanneer zal de Rooms-Katholieke Kerk zich eindelijk aanpassen aan de willekeur van de afgedwaalde leden? Wanneer past God zich aan? 
 
Redactie.