De Waarheid zal de Kerk redden

Verschenen in POSITIEF nr. 449 – FEBRUARI 2015

TERTIO kan het niet laten om regelmatig verwarring te stichten en schrijvers aan het woord te laten die, terwijl ze beweren katholiek te zijn of het zo doen uitschijnen, telkens opnieuw een loopje nemen met de waarheid. Zo gebeurde ook in de editie van 1 oktober 2014, waar een Paul Defoort allerlei onwaarheden verkondigt. Het staat onder de titel: Verkramptheid zal kerk niet redden.

Volgens Paul Defoort moet men een debat voeren met kennis van zaken. Wie bovendien het debat aangaat in naam van het geloof, is volgens hem ertoe gehouden dat te doen in volstrekte eerlijkheid.

De encycliek Humanae Vitae zou eens en voor altijd het katholiek standpunt verwoorden en ons allen in geweten binden.

Het is pas jaren na het Concilie, dat een angstige en scrupuleuze paus Paulus VI, die vreesde dat de vernieuwing te ver doorschoot, zich door de conservatieve elementen liet overtuigen om Humanae Vitae te publiceren, de encycliek die voor de kerk alle noodlottige gevolgen heeft gehad die de concilievaders hadden voorzien. Toch blijft een encycliek maar wat ze is: een tijdsgebonden document dat hoe respectabel soms ook, noch dogmatisch noch absoluut in geweten bindend is.

Beroep doen op een encycliek als op een bindend en onweerlegbaar argument tegen het standpunt van bisschop Bonny gaat dus niet op. De oproep de opgroeiende jeugd dan maar een hele resem onwaarheden over artificiële anticonceptie op de mouw spelden. Anticonceptiva zouden abortief zijn; ze zouden "grote gevaren inhouden voor een gezonde voortplanting op korte en langere termijn" en promiscuïteit en overspel in de hand werken. Afgezien van het feit dat ook dat laatste nooit gedragswetenschappelijk is aangetoond, moet het wel heel pover gesteld zijn met het geweten en de ethische attitude van iemand die zich enkel onthoudt van overspel uit de vrees een kind te verwekken bij een ander. Wordt de 19de-eeuwse bourgeoismoraal hier niet verward met de "kerkelijke leer" ?

Wat het "abortieve" betreft: bij een natuurlijke bevruchting zijn er zowat 200 tot 500 miljoen zaadcellen in competitie om één eicel te bevruchten. Bij elke natuurlijke bevruchting gaan dus letterlijk honderden miljoenen andere potentiële personen, die heel anders geweest zouden zijn dan hun "broertje of zusje" verloren. Dat is hoe de Schepper heeft toegelaten op welke wijze de evolutie, waaruit volgens Zijn wil de mens is voortgekomen, functioneert. ( ! )

Als men onder meer anticonceptie wil verwerpen, zal dat niet kunnen op grond van een encycliek die per definitie niet absoluut moreel bindend, laat staan zelfs maar rationeel overtuigend is. Het zal dat nog minder kunnen op grond van onbestaande neveneffecten van anticonceptie die overigens, indien ze wel bestonden, daarom nog steeds geen ethische implicaties zouden hebben. Alleen door te bewijzen dat, en waarom, seksuele betrekkingen zonder de bedoeling zich voort te planten een intrinsiek moreel kwaad zijn. Waarmee men ook de logische consequentie zal moeten onderschrijven dat ook periodieke onthouding - waarbij men intentioneel en doelbewust betrekkingen heeft terwijl de vrouw onvruchtbaar is - evenzeer intrinsiek ontoelaatbaar moet zijn.

Als men besluit dat we Christus moeten volgen, maar dan wel een Christus die "averechts" was terwijl vele volgelingen Hem verlieten - houd ik het liever bij de Christus die Paulus ons leerde kennen: Hij die geen wetten is komen brengen, maar de bevrijding voor wie in Hem worden geheiligd. Het is deze Christus die bisschop Bonny verkondigt en in wiens naam paus Franciscus, die in Zuid-Amerika de armsten en de kleinsten heeft gekend, zijn armen wijd opent voor de wereld: de Christus die op zoek gaat naar elk schaap dat Hem verlaat.

Tot hier de visie van Paul Defoort.

Wij geven hier het antwoord van Dr. Luc Kiebooms:

Dat een open dialoog over de werkelijke boodschap van Humanae Vitae nog steeds niet geduld wordt in de openbare opinie - zelfs niet in kerkelijke middens - bleek in de aanloop naar de bisschoppensynode over het gezin van oktober 2014. Het RKLF (Rooms katholiek lekenforum) wilde in Tertio (nr. 763) de encycliek verdedigen tegen enkele bedenkingen in de open brief van Mgr. J. Bonny (1 sept. 2014). Als antwoord volgde onmiddellijk hierop een uitgebreide explosie van emotionele aanklachten met zware slogans als "verkramptheid", "sofismen", "reductionisme", "19de eeuwse bourgeois-moraal", "achterhoedegevecht tegen anticonceptie" én drogredenen met een gebrek aan kennis van zowel Vaticanum Il als Humanae Vitae.

Schrijver suggereert dat 90 % van de 1.200 concilievaders (in feite waren het er 3.058) een herziening van de veroordeling van contraceptie zouden gewenst hebben en dat ze de ongeziene crisis voorspeld hebben indien contraceptie niet goedgekeurd zou worden. Hij spreekt verder van de "onbestaande neveneffecten van anticonceptie". Anticonceptiva die in feite abortiva worden, wuift hij weg door te verwijzen naar de miljoenen zaadcellen die telkens verloren gaan. Het zouden potentiële abortussen zijn! Ook de sociale gevolgen zoals de totale teloorgang van gezinnen en zelfs het quasi verdwijnen van het huwelijk voor vrijblijvende samenwoning ontgaat hem. In een vaste leer van de Kerk blijkt hij niet te geloven en evenmin te begrijpen dat de kernboodschap van Humanae Vitae wel degelijk onfeilbaar kan zijn, zonder dat zulks met evenveel woorden uitdrukkelijk hoeft gezegd te worden. Kortom, de hetze van het begin tegen de encycliek is helemaal weer terug. Nochtans heeft de synode van 2014 in haar eindrapport (nr. 58) inmiddels heel uitdrukkelijk gevraagd dat Humanae Vitae zou herontdekt worden en de natuurlijke methoden van geboorteregeling in het kader van een juist begrepen verantwoord ouderschap op gepaste wijze zouden aangeleerd worden (aanvaard met 167 tegen 9 stemmen).

Noot van de redactie:

Paul Defoort schrijft dat de periodieke onthouding - waarbij men intentioneel en doelbewust betrekkingen heeft terwijl de vrouw onvruchtbaar is - evenzeer intrinsiek ontoelaatbaar moet zijn.

Paul heeft klaarblijkelijk die encycliek niet gelezen of niet goed gelezen, alleszins niet begrepen, want daarin wordt gesteld dat huwelijksbetrekkingen tijdens de niet vruchtbare dagen wel toegelaten zijn. Trouwens wanneer een koppel dat blijkt geen kinderen te kunnen hebben op de natuurlijke wijze, zouden die volgens Paul geen huwelijksbetrekkingen mogen hebben.

Als hij eerlijk wil handelen, wat hij van anderen verwacht, zal hij die bewering niet schrijven.

Een encycliek is niet bindend, beweert Paul Defoort. Hij zou toch moeten weten, vooraleer hij iets schrijft over een encycliek dat het wel degelijk een document is van leerstellige aard en dat de inhoud een uitdrukking is van het gewone leergezag. Een encycliek is niet zomaar tijdsgebonden. Hij kan wel de tijdsgeest in herinnering brengen, maar wat wordt geschreven door de primaat behoort tot het gewone leergezag. De inhoud wordt niet herroepen en blijft constant geldig.

Het is ook dat gewone leergezag dat bisschoppen, ook Mgr. Bonny moet verdedigen in overeenstemming met de eed die hij heeft afgelegd bij zijn wijding.

Heel onfatsoenlijk is de bewering van Paul : " het wel pover gesteld moet zijn met het geweten en de ethische attitude van iemand die zich enkel onthoudt van overspel uit de vrees een kind te verwekken bij een ander". Hij is dus van oordeel dat die vrees niet moet bestaan en dat men naar believen overspel kan plegen ? Dat is zeker geen leer verkondigd door de concilievaders ! Dat is ook niet de leer van Christus, Die tot de overspelige vrouw zegde: " ... ook Ik veroordeel u niet, maar ga heen en zondig voortaan niet meer."

Waarmee toch duidelijk wordt gesteld dat er zonde werd bedreven en dat de barmhartigheid, hetzij de vergeving geschiedt wanneer de zonde uitblijft. Er was dus een actie die werd afgekeurd.

Bovendien beweren dat er bij de bevruchting van een eicel een groot aantal "abortussen" zouden voorkomen omdat miljoenen zaadcellen verloren gaan is de bal misslaan. Beseft hij niet dat er van abortus sprake is wanneer één of meerdere bevruchte eicellen technisch of medisch worden uitgedreven. Dat zaadcellen die niet tot bevruchting hebben geleid geen abortus slachtoffers kunnen zijn wanneer ze langs de natuurlijke weg het lichaam verlaten ? Er is immers geen zygote tot stand gekomen. Er is dus geen sprake van "broertje of zusje" dat verloren gaat. Bij kunstmatige fertilisatie, wanneer meerdere embryo's worden ingeplant, worden er één of meer opnieuw verwijderd. Het "beste" embryo wordt in de moederschoot gelaten. De "minder goede" worden verwijderd. Dan gaan er wel "broers of zusjes" verloren. Nochtans heeft Paul Defoort daar geen moeilijkheden mee, ook niet diegenen die de adoptie via bijvoorbeeld draagmoeders enz. willen verdedigen. De adoptie door homo's en lesbische koppels wordt goedgesproken. Dat is zich begeven op pervers terrein.

Paul Defoort merkt nog op: " ik houd het liever bij de Christus die Paulus ons leerde kennen: Hij die geen wetten is komen brengen, maar de bevrijding voor wie in Hem worden geheiligd."

Hier verwijst hij ook naar Paus Franciscus en meent dan de bisschop van Antwerpen in zijn spoor te doen treden, door de verkondiging van de barmhartigheid. Maar het is een kwestie de juiste barmhartigheid te beoefenen en niet een ersatz product aan te bieden. We moeten de Paus geen woorden in de mond leggen die hij niet heeft gesproken. Dat is volksverlakkerij.

We weten dat Christus heeft gezegd dat Hij is gekomen om de Wet in vervulling te brengen. We moeten dus niet handelen alsof er geen wetten bestaan en die niet moeten worden opgevolgd en dat alles met de mantel van de liefde kan bedekt worden. Helemaal niet. Christus heeft de onontbindbaarheid van het huwelijk streng onderstreept en de door Mozes toegelaten scheidingsbrief klaar afgewezen. Hij wees de scheiding tussen een getrouwd koppel af. Het zou aan te bevelen zijn dat Paul Defoort de teksten van Paulus eens herleest. Hij moet ze dan allemaal herlezen en die tegenover de teksten van de Antwerpse bisschop leggen.

Hij zou dan ook ontdekken wat Paulus schrijft in zijn Brief aan de Romeinen:

Rom 1, 26 En daarom heeft God hen overgelaten aan onterende driften. Hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang met de tegennatuurlijke verwisseld;

Rom 1, 27 en ook de mannen hebben de natuurlijke omgang met de vrouw laten varen, zijn in lust voor elkander ontvlamd, en mannen plegen ontucht met mannen. Zó hebben ze in zichzelf het verdiende loon voor hun afdwaling ontvangen.

Rom 1, 28 En daar ze de kennis van God hebben versmaad, heeft God hen overgeleverd aan hun smadelijke instincten, zodat ze doen, wat niet past:

Rom 1, 32 En terwijl ze weten, dat God heeft verordend, dat wie dergelijke dingen doet, de dood verdient, bedrijven zij ze niet alleen, maar schenken hun bijval aan hen, die ze doen.

Jaren voor de verkondiging van Paulus was het bij de Joden alom bekend: Lev 18:22 : Gij moogt niet bij een man liggen als bij een vrouw, dit is een gruweldaad.

De heilige Paulus bevestigt: " Waar de zonde heeft gewoekerd, werd de genade mateloos". Maar om haar werk te doen moet de genade de zonde blootleggen om ons hart te bekeren en om te "heersen door de gerechtigheid, en te leiden tot eeuwig leven, dankzij Jezus Christus onze Heer". (Rom. 5,20-21)

Wat bijzonder doet twijfelen aan enige vastheid in het geloof van Paul Defoort is zijn stelling: "Dat is hoe de Schepper heeft toegelaten op welke wijze de evolutie, waaruit volgens Zijn wil de mens is voort gekomen, functioneert."

Voor hem is de mens dus voortgekomen uit een vorm van evolutie ? "Wij geloven dat God geen behoefte heeft aan iets wat tevoren al bestond, noch aan enige hulp om te scheppen. De schepping is evenmin een noodzakelijk voortvloeisel (emanatie) van de goddelijke substantie. God schept in vrijheid 'uit het niet'. ( C.K.K., nr. 296 )"

Wij kunnen Paul Defoort maar aanraden, als hij in geloof wil spreken en in volstrekte eerlijkheid, om ernstig werk te maken van een studie van de kerkelijke documenten, te beginnen met de Catechismus van de Katholieke Kerk, de documenten van het leerambt met inbegrip van de encyclieken en de teksten van het Tweede Vaticaans Concilie.

Best vermijden van na te praten wat criticasters beweren over al die katholieke documenten. Om te herbronnen kan men slechts terecht bij dé bron: het leerambt. De her-evangelisatie kan alleen maar slagen wanneer wordt gesteund op de waarheid en het is die waarheid die door het leergezag wordt verklaard en bisschoppen moeten samen als uit één mond diezelfde waarheid verkondigen. Een bisschop die andere taal spreekt breekt met de collegialiteit tussen bisschoppen, met het leergezag en met de primaat van de Kerk.

Alleen de waarheid kan de Kerk redden.
 
Redactie