Pasen

Verschenen in POSITIEF nr. 451 – APRIL 2015

Sedert het Laatste Avondmaal hebben er zich een hele reeks zeer belangrijke gebeurtenissen afgespeeld.
Jezus heeft altijd de religieuze voorschriften onderhouden van zijn volk en van de Thora, het boek van de joodse wet. Regelmatig heeft Hij gezegd dat Hij niet gekomen is om de joodse wet af te schaffen, maar om ze aan te vullen. Zijn messiaanse rol vervult ook al de profetische voorstellen (uit het Oud Testament) die ten opzichte van Hem zijn gedaan. Zo heeft Hij eerst het vertrek uit Egypte en de doortocht door de Rode Zee willen vieren. Dit feest noemt het joodse Pasen (Pessah, in het Hebreeuws). De maaltijd vond plaats in het cenakel, een vergaderzaal in Jeruzalem. Men herinnert aan de instelling van de eucharistie en van het priesterschap, "doe dit ter gedachtenis aan Mij". Vervolgens is er het gebeuren in de Olijfhof, waar Jezus tot zijn hemelse Vader ging bidden vóór de harde beproeving waarvan Hij zich degelijk bewust was.
Door het verraad van Judas werd Jezus aan de soldaten overgeleverd, die Hem leidden naar de gevangenis van Jeruzalem. Men heeft Hem er bespot en gegeseld. De veroordeling, uitgesproken door de grote Hogepriester greep plaats te midden de drukte van tegenstanders. Zij werden gemobiliseerd door een groep van farizeeërs. Alhoewel het vonnis van de kruisiging was voorbehouden aan de Romeinse autoriteit, hebben deze religieuze (farizeeërs) tegenstanders valse aanklachten geformuleerd om de toestemming te bekomen voor de ter dood veroordeling van Jezus.
De kruisweg gaat langs wegen waar Jezus - enige dagen voordien - een blijde intrede maakte te Jeruzalem. Aangekomen op Golgotha vond de kruisiging plaats op hetzelfde moment dat twee moordenaars hetzelfde lot gingen ondergaan. Bij de dood van Jezus op het kruis, stonden aan zijn voeten zijn moeder Maria en de apostel Johannes. Die vrijdagavond wou men het Lichaam niet op het kruis laten hangen, want deze vrijdag was het begin van de Sabbat, op het negende (Romeinse) uur. Simon van Syrene - die Jezus had geholpen om zijn kruis te dragen - meldde zich aan om Jezus neer te leggen in een graf, gehouwen uit rotsen.
Bij het graf waren er bewakers, uit vrees dat men het Lichaam zou kunnen meenemen. De zaterdag verloopt in stilte. Maar 's zondags, vroeg in de morgen, deed zich een onverwachte gebeurtenis voor: de grote rotsblok was weggerold en Jezus stond levend op uit het graf. Dit ogenblik van de verrijzenis is het onloochenbaar bewijs van de goddelijkheid van Jezus, die uit de doden is opgestaan.
De Heilige Paulus bevestigt dat indien Jezus niet verrezen was, ons geloof vruchteloos zou zijn. En men zou dan kunnen zeggen dat ons geloof zonder belang zou zijn geweest. Dit feit dat door de apostelen werd vastgesteld, vormt de toetssteen van ons geloof. Zo is Pasen het belangrijkste feest van de christenen en niet het feest van Kerstmis. Sedertdien vieren de christenen de zondag als de eerste dag van de week. Dit in tegenstelling met de joden, die vasthouden aan de zaterdag (Sabbat) om God te loven. Jezus verbleef 40 jaar op aarde vooraleer terug te keren tot zijn Vader en de H. Geest over zijn leerlingen te doen neerdalen.
Reeds in de eerste christelijke gemeenschappen koos men de Paasnacht om de catechumenen te dopen. De doop ging gepaard met de geloofsbelijdenis door heel de gemeenschap.
Ja, Christus is waarlijk verrezen; Hij is ons Levenslicht, onze te volgen Weg.
Hij is de drager van de Blijde Boodschap!
 
Walter Peeters, pr.