We hebben het niet geweten

Verschenen in POSITIEF nr. 461 -  APRIL 2016 

​Nu Europa wordt overspoeld met vluchtelingen uit allerlei landen en ook ons land wordt bevolkt met mensen van allerlei nationaliteiten steekt het probleem van de integratie opnieuw de kop op. Jarenlang horen wij de klaagzang van niet opgevolgde instructies en de slechte resultaten van de "inzet".
Gaat dat nu verbeteren nu de toevloed nog groter wordt?
Misschien moeten wij u toch herinneren aan wat wij publiceerden op bladzijden 318 en 319 van POSITIEF, nr. 335 van 2003.
 
"Allochtone leerlingen worden gediscrimineerd en krijgen geen kansen in het onderwijs, zo viel weer te horen na de moord op een Marokkaanse Belg.
Ik ben leraar geweest aan een multiculturele school met' meer dan veertig nationaliteiten en vijf godsdiensten. De enigen die steeds voor problemen zorgden waren de Marokkaanse jongens. Zij voeren geen klap uit, hebben nooit iets gedaan, beledigen vrouwelijke leerkrachten en spuwen op alles wat Westers is. Bosnische en Turkse moslims halen dan weer wel goede resultaten.
Het fundamentalisme zit al heel diep bij deze jongens en ook bij heel wat meisjes. Zo waagde de zeer verdraagzame Marokkaanse islam-leraar de rellen in april rond de pro-Palestijnse betoging in Antwerpen af te keuren. Een delegatie van die kerels eiste hierop bij de directeur het ontslag van die leraar.
De Marokkaanse gemeenschap moet maar eens ophouden de schuld bij anderen te leggen: wie niet studeert, moet niet klagen dat hij of zij geen kansen krijgt. De overheid raad ik aan eens te luisteren naar mensen die in het veld werken. Beleidsmensen beseffen niet wat er gaande is." "Agalev-minister Mieke Vogels draait de integratie van allochtonen om. Tijdens een ramadan-maaltijd met Marokkaanse mensen draagt ze een hoofddoek. Integratie en verdraagzaamheid houdt in dat Marokkaanse vrouwen een hoofddoek mogen (niet moeten) dragen, maar dat de Marokkanen moeten aanvaarden dat Vlaamse dames dat nooit moeten doen. Of wil Vogels misschien dat wij arabische leefgewoonten gaan overnemen?"
 
Bovenstaande twee lezersbrieven troffen wij aan in de krant Het Volk van woensdag 8 dec. 2002.
 
Midden oktober werd in Venlo de 22-jarige René Steegmans, na een opmerking, die vriendelijk was bedoeld om wat meer respect voor een oudere op te brengen, door twee allochtonen hardhandig aangepakt en door de zware slagen en stampen op het hoofd kwam die te overlijden.
 
Tijdens een tv-interview van de ouders van de hoofd beklaagde, verklaarden de ouders, zaterdag 26 oktober, dat hun zoon een instrument is in de handen van Allah. De moeder bevestigde: "Onze zoon was een lieve jongen. Hij deed nooit iemand kwaad.
Maar ja, het is een sterke jongen, als je hem aanraakte tegen zijn zin, dan kon hij u vermoorden."
De 'lieve' jongen is nochtans geen onbekende voor het gerecht. Ruim 17.000 deelnemers hielden een stille protesttocht door Venlo. Op 22 november bericht Het Volk dat een joodse leraar in een Brusselse school door leerlingen van arabische origine, werd aangevallen. Ze schreeuwden hem toe: "Kijk me niet in de ogen. Kijk naar de grond, vuile jood!" De leraar hield zich verscholen achter zijn bureau tot de schoolbel een einde maakte aan het lesuur. Hij diende klacht in bij zoveel mogelijk instanties omdat hij absoluut een signaal wil geven dat het racisme in sommige islamitische kringen alsmaar heviger oplaait. Enkele weken later wordt in Antwerpen een allochtoon gedood door een Antwerpenaar. Meteen zijn tal van politici erbij om hun leedwezen te betuigen en stappen ze ten huize van de familie af. Was hen het resultaat van een gerechtelijk onderzoek naar de omstandigheden al zo snel bekend? De media hadden veel tijd en ruimte om de 'begrafenis', een stoet door het Antwerpse, van emotioneel commentaar te voorzien. Ook Kath. Nieuwsblad van 6 december 2002 gewaagde: "De emotionele begrafenis van Mohammed Ashrak. De man vooraan de kist roept op om niet te demonstreren." We mogen niet vergeten dat het slachtoffer in Marokko werd begraven en niet in Antwerpen. Welke bedoeling had die tocht door het Antwerpse?
 
Zondag 3 november 2002 haalde de Israëlische president Moshe KATSAV, scherp uit naar de Europese staatshoofden. Hij zei o.a. dat Israël makkelijk de Palestijnen kan verdrijven, maar dat om morele redenen niet doet. Israël neemt het Europa zeer kwalijk dat het de reacties van het leger vergelijkt met de terreurdaden van de Palestijnse zelfmoordterroristen. De president: "Wij hebben nooit de bedoeling kinderen, vrouwen of bejaarden te doden. De Palestijnen wel. Het wordt hun zelfs van jongs af ingelepeld. Europa moedigt terrorisme aan ... ( ... ) ... Ons doel is niet meer dan een strijd tegen het terrorisme. Ik ben er zeker van dat die misdaden niet worden goedgekeurd door de Koran, maar ik heb geen enkele islam leider weten opstaan om de terreur te veroordelen". De Belgische ambassadeur werd in Israël op het matje geroepen.
Er is duidelijk wat mis met die multiculturele samenleving, maar hebben onze beleidsmensen er een oog voor en een gezonde visie?
 
We laten het aan de lezer over vast te stellen in hoever de situatie is verbeterd.
 
Redactie.