Brief van een Bisschop

Verschenen in POSITIEF nr. 464 – SEPTEMBER 2016

​Beste medebroeders,
 
Meerdere personen hebben negatief gereageerd bij het lezen van de formule die ik gebruikte rond de islam in het editoriaal van het boekje over de barmhartigheid. Ik hou er dan ook aan u enkele verduidelijkingen te geven over de betekenis van mijn onderwerp.
 
Eerst en vooral zult u hebben opgemerkt dat ik over de islam spreek en niet over moslims. Ik geef dus geen oordeel over de moslims, die ik respecteer en waarmee ik u trouwens recent aanmoedigde een hartelijke en broederlijke dialoog te onderhouden (zie pastorale brief voor het Jaar van de Barmhartigheid van 19 november 2015).
 
Het zal de verlichte geesten niet ontsnapt zijn dat sedert meerdere maanden - op vraag van de Franse bisschoppen- de "nationale dienst van betrekkingen met de islam" omgevormd is tot "dienst van relaties met de moslims". Het is een belangrijk teken: we horen het onderscheid vast te stellen tussen concrete personen die we ontmoeten en de islam.
 
Vervolgens vestig ik uw aandacht op het wetenschappelijk werk dat we moeten verrichten om de ideologie, die door de islam wordt gevoerd, in waarheid te kennen. Een mohammedaans filosoof, Abdenour Bidar, heeft een open brief geschreven aan de moslimwereld. Daarin nodigt hij uit om zich ernstig te ondervragen over het feit dat het monster IS uit de islam zou zijn voortgekomen en niet van elders.
 
Met hem en een zeker aantal intellectuelen van de moslimwereld, lijkt het me dringend om een kritische blik te durven werpen op de geschiedenis van de islam en te herinneren dat het aan de oorsprong gaat om een joods-christelijke sekte. Durf de Koran te analyseren zoals men de Bijbel analyseert. Durf de figuur van de profeet te ontmythologiseren en toon dat hij echt is geweest. …
 
In het ons omringende relativisme en uit bezorgdheid sympathiek te zijn met heel de wereld, herhalen veel christenen op een naïeve manier verkeerde of benaderende formuleringen. Ze zijn spijtig genoeg niet geschikt om duidelijk te stellen wat ons onderscheidt van de islam.
 
Anderen - en het is niet beter - geven definitieve oordelen tegen de moslims. Maar wie bekommert er zich om aan hen de Blijde Boodschap te verkondigen van Christus de Redder? Laten we niet uit het zicht verliezen dat een steeds belangrijker aantal neofieten (8 in ons diocees, verleden jaar) voortkwam uit de moslimwereld!
 
Uiteindelijk wens ik dat men erkende en voorzichtige toespraken durft te verlaten. Als men de realiteit van de islam bekijkt op wereldvlak en niet enkel op nationaal vlak, dan ziet men wat speelt in een groot aantal landen. Waarom die moorden, die beschuldigingen, die geweldplegingen op mensen die niet in de pas lopen? Waarom die poging om het geheugen uit te wissen door historische monumenten te verwoesten?
 
Waarom deze waarheid verzwijgen? Men kan pas dan een dialoog in waarheid aangaan als de blik waar en rechtvaardig is. Het gaat niet enkel om een dialoog om te komen tot een samen leven, maar om een dialoog die het heil van allen betreft. Het is niet mogelijk een echte ontmoeting met de Heer en Redder toe mogelijk te maken als het niet gezegde de algemene regel is en als men zich alle woordvrijheid verbiedt.
 
Nog eens, spreken over de islam is geen oordeel geven over de moslims. De islam is een leerstellig geheel, gebaseerd op een boek, de Koran, en op erkende woorden van de profeet: de hadit.
 
De moslims beleven hun godsdienst op verschillende manieren. Hun manier van het beleven bepaalt de godsdienst niet. Het is een zeer verschillende uitdrukking volgens de streken in de wereld.
 
Begrijp het goed, ik roep enerzijds op tot een betere kennis van de islam en ik zal ook volgend jaar een reeks conferenties in die zin organiseren.
 
Mgr. Pascal Roland Bisschop van Belley-Ars. (Frankrijk)