Christelijke Duurzaamheid Trouw

Verschenen in POSITIEF nr. 466 – NOVEMBER 2016

​Standvastig en lijdzaam, stabiel en volhardend zijn menselijke eigenschappen, die het moeilijk hebben in een maatschappij waar iedereen haast heeft en waar alle contacten vluchtig en voorbijgaand zijn.
 
De jonge Franse filosoof Martin Steffens (1977) zegt: "Wanneer het menselijk leven meer is dan mijn leven, spreekt de ziel, een stukje van ieder van ons, dat reeds deel heeft aan de Eeuwigheid." Trouw is duurzaamheid, welke verankerd is in iets, beter in Iemand die ons te boven gaat en die Jezus aanspreekt als 'onze Vader' en daarmee als de bron van Leven en Liefde. Met Paulus: "Als wij ontrouw zijn, blijft Hij trouw: zichzelf verloochenen kan Hij niet". (2 Tim. 2,13)
Steeds opnieuw blijkt het te gaan om een dynamische werkelijkheid, die er in alle vrijheid voor kiest om vast te houden aan een persoon of aan een waarde, die ons besloten menselijk bestaan te boven gaat. Daarom kom je uit bij de ziel, bij geloof in God, bij de basiservaring van Jezus Christus, bij het geloof dat ons leven zijn oorsprong niet in zichzelf heeft, maar dat het gedragen wordt, kortom: bij het besef van gave en genade. In het geval van trouw gaat het om een gekozen lotsverbondenheid, welke een brug slaat tussen verleden, heden en toekomst. Deze beschikbaarheid van ons hart durft met overtuiging te zeggen: 'voor altijd!'
De christelijke visie op het huwelijk als blijvend verbond in de Heer en de kerkelijke overtuiging van religieuze professie als band met Christus voor het Leven, gaan allebei uit van dezelfde gelovige vooronderstelling: "Wij hebben de liefde leren kennen die God voor ons heeft. en wij geloven in haar: God is liefde". (1 Joh. 4,16) Menselijkerwijs gesproken een waagstuk, om maar niet te zeggen: een ijdel avontuur, christelijk gezien een geloofsovergave die onze hele menselijke persoon engageert, want "God is groter dan ons hart". (1 Joh. 3,20)
 
Daarom gaat van trouw een kracht uit. die ons breekbaar bestaan voortdurend overstijgt. Je herkent die kracht in gehuwden, die ondanks zware beproevingen elkaar niet laten vallen, want 'jij bent méér dan de teleurstellende ervaringen van de afgelopen weken'. Je ziet de vitaliteit van de trouw aan het werk bij zorgzame verpleegkundigen. die een medemens aan de rand van het leven laten ervaren: 'jij blijft kostbaar en uniek, in weerwil van alle ontluistering en dood'. Een 'Ja zonder voorbehoud' maakt sterk.

Vastheid en veiligheid, welke mensen elkaar bieden en - uitdrukkelijk of impliciet - gefundeerd in een mensbeeld met bijbelse basis en vanuit christelijke ervaring. Wijsgeren als Maurice Nédoncelle (+1976) en vooral Gabriel Marcel (+ 1973) hebben deze inzichten verwoord. De Vlaamse filosoof Herman De Dijn deed dat meer recentelijk. Moeder Teresa (+ 1997), die heilig verklaard werd, vertaalde deze trouw in een praktische houding van aanbidding en compassie, als één zelfde drijvende kracht ten aanzien van nog ongeboren en van stervende mensen, in de periferie van het Leven. 'Gods liefde blijft', staat gegrift op een grafsteen. (Ps. 103, 17) Het gaat om een deugd, om een christelijke en kostbare realiteit.
 
Mgr. Joris Schröder
's-Hertogenbosch.