Rechtvaardigheid

Verschenen in POSITIEF nr. 466 – NOVEMBER 2016

​In Kerk & Leven van 12 oktober treffen we op pagina 9 een artikel aan onder de titel: "Kwestie van rechtvaardigheid", redacteur Erik Desmet.
 
Het betreft een aanval op Humanae Vitae en men wil de lezers van K & L doen geloven dat die encycliek is voorbijgestreefd. Enkele ronkende namen worden vermeld, maar dat heeft geen doorslaggevend argument. Een blad dat van zichzelf zegt "katholiek" te zijn of zich zo voorstelt, moet steunen op de leer van de Kerk en niet op losse ideeën van mensen die naast de schoenen lopen.
 
Hierna bieden wij u de reactie van onze voorzitter, ingezonden aan zowel Erik Desmet als aan Vanmaercke.
 
De regelrechte aanval op Humanae Vitae ligt in de lijn van de houding van onze kerkprovincie sedert 1968 bij het verschijnen ervan. Zover dus niets nieuws. Terwijl ook in Amoris laetitia van Paus Franciscus deze encycliek als basis van de huwelijksmoraal wordt aanzien, blijven de theologen van de strekking Burggraeve en zijn leerlingen, doorgaan met een verouderde argumentatie. Hun argumentatie is achterhaald sedert de magistrale uiteenzetting in Familiaris Consortia (28-35) in het hoofdstuk De Dienst aan het Leven uit 1982 en in de onderbouwde huwelijksmoraal vanuit de catecheses van de Heilige Johannes Paulus Il, nu ook in het Nederlands beschikbaar: "De theologie van het lichaam" (Betsaïda). De uitspraak van Wijngaards over de ongewenste kinderen en de kwestie van rechtvaardigheid zijn emotionele argumenten waarbij denken dat contraceptie het probleem van 'ongewenste kinderen' gaat oplossen, nooit is aangetoond. Integendeel, in ons land werden dezelfde argumenten gebruikt in 1960 om contraceptie te introduceren, dit heeft geleid tot de wetgeving die abortus toelaat (1990), en dit betekent nu totale ontbinding van het gezin, zelfs het niet meer tot stand komen ervan in de meerderheid van jonge mensen, en het ergste van al 20.000 abortussen per jaar, terugbetaald door de ziekenfondsen aan 460 €. Op 25 jaar abortus wetgeving komt een stad zo groot als Antwerpen niet tot stand. Dit noemt men elders een genocide.
 
Het verband tussen contraceptie, ongewenste zwangerschap en abortus is bekend. Amoris laetitia levert heel wat stof aan om de menselijke waardigheid van het huwelijk en alleen het huwelijk te onderstrepen. Binnen de huwelijksband is de dialoog tussen man en vrouw aan mekaar gegeven tot in de lichamelijke intimiteit toe de bron van liefde en leven. Bewust omgaan met vruchtbaarheid door de ouders kan betrouwbaar geleerd worden binnen drie cycli. De efficiëntie naar verantwoord ouderschap is aanzienlijk beter dan het gebruik van hormonale contraceptiva die naast de psychische en fysische problemen bij de vrouw, in de praktijk helemaal niet zo goed scoren in de hoogstaande medische tijdschriften zoals de Lancet als de reclame van de pharma industrie wil doen geloven.
 
Inderdaad "opvoeden tot verantwoord ouderschap" is zoals de "strijd tegen analfabetisme" en de "strijd voor de menselijke waardigheid van de vrouw en het moederschap" van lange adem. De dag dat geëmancipeerde vrouwen kennis mogen nemen van hun vruchtbaarheid met een betrouwbare methode 'sensiplan', zal ook aan hen en aan de vader van hun kinderen, het verantwoord ouderschap worden (terug)geschonken. Vruchtbaarheid is geen ziekte, het blijft een zegen. Hetgeen geen ziekte is behandelen met levensbedreigende hormonale contraceptie is onaanvaardbaar. Rechtvaardigheid en menselijke waardigheid kunnen maar tot stand komen door het volle respect voor elkaars lichaam en het verantwoord ermee omgaan in liefde en vruchtbaarheid, binnen een blijvende huwelijksband. Moge de Heer ons barmhartig zijn.
 
Dr. Luc Kiebooms
Schaapsdries 28
3600 Genk.