Duitsland: in de scholen maakt de islam weldra deel uit van verplichte materie

Verschenen in POSITIEF nr. 467 - DECEMBER 2016

​Binnen korte tijd zou de islam in Duitsland onderwezen kunnen worden in alle scholen van alle types en graden. Voor het ogenblik is het nog een facultatieve materie in 7 van de 16 deelstaten.
 
Maar er is de vraag om de materie verplicht te maken, tenminste voor de moslim-studenten, die in totaal met 750.000 zijn. Dat vroeg in het openbaar het hoofd van de Duitse protestanten, namelijk de 'bisschop' Heinrich Bedford-Strohm, in een gegeven interview van mei laatstleden in de krant "Heilbronner Stimme", bedenkend dat men zo zou kunnen "de radicalisering van jongeren te verhinderen". De leerkrachten zouden dus islamlessen moeten geven, met toch een kritische benadering. Dit wil zeggen door twijfels te insinueren. Dit lijkt echt onwaarschijnlijk. En wat er ook van zij, deze islamitische credo zou, zoals elke andere, moeten - om te worden aanvaard - eveneens compatibel zijn met de wetten van de staat en zo de "verdraagzaamheid, religieuze vrijheid en vrijheid van geweten respecteren".
 
Ook de katholieke Kerk heeft reeds over dit voorstel een gunstig advies uitgedrukt. De CDU (Partij van de Christen-Democraten - 254 op 630 afgevaardigden) daarentegen heeft formeel gevraagd dat het eventueel islam -onderricht de standaarden van de Openbare Opvoeding van de Staat zou respecteren en toevertrouwd zou worden aan leerkrachten die gevormd zijn aan Duitse universiteiten.
 
Deze eisen van de CDU blijken echt losgemaakt van de realiteit. Ze zijn maar façade-bezorgdheden, met als enig doel de schijn te redden tegenover haar kiezers. Inderdaad, ze houdt geen enkele rekening met het feit - o zo goed bekend- dat de islam in alles en voor alles verwijst naar de sharia en niet naar de codes van de Duitse rechtspraak. Bijgevolg is het nutteloos te vragen de interpretatie-registers van het Westen toe te passen.
 
Toch heeft de Duitse regering sedert lang contacten gelegd met de islamitisch Turkse Unie, waarvan de afkorting de DITIB is. Het lokte de reactie uit van de afgevaardigde van de CDU, Julia Klöckner. Ze beschouwde het niet opportuun om de onderhandelingen voort te zetten zolang de DITIB niet publiekelijk afstand neemt van de aanslagen op de vrije meningsuiting en de persvrijheid, bedreven door het uitvoerend orgaan geleid door Erdogan. Volgens haar kan het zoeken naar "de kleinste gemeenschappelijke noemer " maar gebeuren "ten koste van onze waarden". Een zelfde uiteenzetting voor de bouw van een nieuwe moskee in Bad Kreuznach. Mevrouw Klöckner lijkt er meer een probleem van kosten en financiering van te maken dan iets anders.
 
Al deze opmerkingen gaan dus meer over de vorm dan over de substantie en gaan niet van nature naar het hart zelf van het probleem. Dit 'hart' is voor alles cultureel en confessioneel.
Deze geuite kritiek houdt geen rekening met een fundamenteel feit: namelijk dat de islam geen deel uitmaakt van de geschiedenis, noch van fundamenten waarin ideeën en identiteit van de Westerse maatschappij zijn verankerd. De islam heeft zelfs deze Westerse maatschappij in de loop der eeuwen meerdere malen geprobeerd te vernietigen. En ook nog op onze dagen is het bezig het op wetenschappelijke manier uit te roeien op verschillende plaatsen van de planeet. Het is geen toeval. Zich geen rekenschap geven van dit feit of er geen rekening mee willen houden en de voorkeur willen geven aan formele en holle voorwendsels, betekent reeds de educatieve en culturele veldslag te hebben verloren vooraleer zelfs verslagen te zijn.
 
Mauro Faverzani,
Rome.