Gods wil volgen

Verschenen in POSITIEF nr. 477 – DECEMBER 2017

​Vaak vragen gelovige mensen zich af: wat is de wil van God voor mijn leven? Is dit de man of vrouw met wie ik mijn bestaan moet gaan delen? Heb ik een roeping voor priesterschap of kloosterleven? Zal ik blijven werken of me helemaal gaan inzetten voor ons gezin? Gebruik ik mijn talenten voldoende? Soms is dit een levensvraag die de hele persoon engageert. Zelden maakt God ons zijn wil kenbaar via een rechtstreekse interventie, een uitdrukkelijk teken. Toch kan de wil van God beslissend zijn voor ons levensgeluk. In sommige gevallen spreken we daarom terecht over een 'roeping'.
Het begin van alles: leven in bewuste verbondenheid met God, in een geest van gebed. Niet als een kwestie van gebeden opzeggen, wel als voortdurende relatie met de Heer, in de diepte biddend met Jezus Christus tot de Vader (Ouc in altum, vgl. Lc. 5,4), opdat de Geest gaat spreken. Rationele overwegingen en psychologische analyses laat je langzaam achter je, want God werkt op een dieper niveau. Kijk naar jouw gaven en je zwakheden, hoe zij een plek hebben in jouw huidige bestaan. Heb vooral aandacht voor het mysterie van jouw ziel, dat wil zeggen de verbondenheid van jouw unieke persoon met Jezus Christus dié als enige jou kent bij je werkelijke Naam.
Bid het bekende gebed van overgave van Charles de Foucauld (+ 1916). "De wil van God neemt gewoonlijk geen buitengewone of sensationele allures aan. God werkt binnen in het weefsel van je bestaan; zijn wil zal dus blijken op het niveau van je dagelijks leven. Hij vraagt je vooral met alle scherpzinnigheid je bestaan als mens te aanvaarden, met alle beperkingen en tekortkomingen van dien, waardoor Hij je loutert. Ga door met bidden, schenk in je leven aandacht aan de nauwkeurige oproepen en de verlangens die de Geest je ingeeft: het is altijd via je diepe aspiraties dat Hij tot je spreekt en je de wil van God laat ontdekken" (Jean Lafrance, Bidt tot uw Vader in het verborgene).
leder onderdeel van dit lange citaat is het waard om goed overwogen te worden. Enkele gesprekken met een ervaren begeleider kunnen nuttig zijn. De oproep van God komt tot ons via personen, ontmoetingen, gebeurtenissen en schijnbaar toevallige contacten. Er zijn argumenten voor en tegen, concrete (on)mogelijkheden, gevoelens die mij als het ware bespringen. Daarna is een wat langere periode van 'onverschilligheid' (Geestelijke Oefeningen 23) noodzakelijk; voor het aanschijn van de Heer stel ik mij bewust open en beschikbaar op. Dit speelt zich af op het niveau van het geweten, "het heiligdom waar de mens alleen staat met God, wiens stem binnen in hem weerklinkt", zegt het Tweede Vaticaans concilie (Gaudium et Spes 16). Moeilijkheden moet ik eerlijk onder ogen zien, want er is geen echt christelijk geloof zonder kruis. (2 Kor. 4,10 - 18 en 12,10) Tranen verdiepen vaak ons leven.
Het volgen van de wil van God zal je dan vrede geven en uiteindelijk een diepe vreugde schenken. Met grote innerlijke vrijheid word jij dan de mens die God van jou maakt.
 
Mgr. Joris Schröder