Waarom naar Fatima gaan in 2017 ?

Verschenen in POSITIEF nr. 473 – JUNI  2017

Wie op bedevaart naar Lourdes trekt, doet dit om zich onder te dompelen in de bovennatuurlijke sfeer van de plaats. De grot waar de Maagd Maria aan de H. Bernadette verscheen in 1858 en de baden waar de zieken in het miraculeuze water worden ondergedompeld vormen een gezegende plaats te midden een gedesacraliseerde maatschappij. Wie daarentegen naar Fatima gaat, doet het om herbrond te worden, niet zozeer door de plaats, maar door de hemelse boodschap, die men "het geheim" noemt dat de Maagd Maria aan de drie herdertjes toevertrouwde, 100 jaar geleden tussen mei en oktober 1917. Lourdes geneest vooral het lichaam. Fatima biedt een geestelijke leiding aan voor gedesoriënteerde zielen.
 
Aan drie kinderen die hun schapen hoedden, Francesco en Jacintha Marto en hun nicht Lucia dos Santos, verscheen volgens hun getuigenis op 13 mei 1917 op de Cova da lria - een verloren plaats met steengrond en olijfbomen, bij het dorp Fatima (Portugal), "een dame heel in het wit gekleed, schitterender dan de zon. Ze straalde een licht uit dat klaarder en intenser was dan een kristallen glas gevuld met kristal water; doortrokken van de hevigste zonnestralen". Deze vrouw openbaarde zich als de Moeder van God, belast met het brengen van een boodschap aan de mensen. Ze gaf afspraak aan de drie herdertjes voor een ontmoeting de 13de van de volgende maand, en ook de volgende maanden tot 13 oktober. De laatste verschijning eindigde met een spectaculair atmosferisch mirakel: "de dansende zon" die duizenden getuigen zagen, tot op 40 km afstand.
 
Het geheim dat de Maagd Maria openbaarde te Fatima, is opgebouwd uit drie delen die een organisch en coherent geheel vormen. Het eerste deel is de verschrikkelijke visie van de hel, waarin de zielen van de zondaars zich neerstorten. Tegenover deze straf stelt zich de barmhartigheid van het Onbevlekt Hart van Maria, een laatste middel door God aangeboden aan de mensheid voor het heil van de zielen. Het tweede deel betreft een dramatische alternatieve geschiedenis: de vrede, vrucht van de bekering van de wereld en de vervulling van de vragen van de Maagd Maria, of: een verschrikkelijke straf die de mensheid te wachten staat als ze volhardt op de wegen van de zonde. Rusland zou het instrument zijn van deze straf.
 
Het laatste deel, dat door de Heilige Stoel in juni 2000 publiek werd gemaakt, openbaart ons het scenario van een vreselijke vervolging van de Kerk. Ze biedt een beeld van een paus, bisschoppen, religieuzen en leken die door vervolgers worden doodgeslagen. De discussies die de laatste jaren rond dit "derde geheim" zijn ontstaan, dreigen echter de profetische kracht van het centrale deel van de boodschap in de schaduw te stellen. Ze wordt in twee beslissende zinnen samengevat: "Rusland zal zijn dwalingen in de wereld verspreiden" en "Op het einde zal mijn Onbevlekt Hart overwinnen".
 
Toen op 13 juli 1917 de Maagd Maria deze woorden richtte tot de jonge herdertjes van Fatima, had de bolsjevikse minderheid in Rusland nog niet de macht genomen. Enkele maanden later gebeurde dit wel met de "Oktober- Revolutie". Zij betekende het begin van de verspreiding in de wereld van een politieke filosofie. Deze filosofie stelt voor om de fundamenten van de natuurlijke en christelijke orde te ondermijnen. "Voor de eerste keer in de geschiedenis", bevestigde Pius XI in zijn encycliek "Divini Redemptoris" van 19 maart 1937, "zijn we op dit moment getuigen van een door de mens koude, gewilde en zorgvuldig voorbereidde strijd tegen alles wat goddelijk is." (2 Tess. 1, 4) Er is in de 20ste eeuw geen misdaad geweest gelijkaardig aan dat van het communisme wat betreft zijn duur, de gebieden die het omklemde, de kracht van de haat. Na de val van de Sovjet- Unie hebben deze dwalingen zich als het ware bevrijd van de  muur, waarbinnen het in toom werd gehouden, om zich in heel het Westen te verspreiden als ongezonde ideologische dampen, onder de vorm van het cultureel en moreel relativisme.
 
De dwalingen van het communisme lijken te zijn binnengedrongen in de schoot zelf van de Katholieke Kerk. Paus Bergoglio heeft recent in het Vaticaan de vertegenwoordigers ontvangen van de "populaire bewegingen", van de nieuwe linkse marxistische-ecologie. Hij drukte zijn sympathie uit tegenover de filosofische-marxistische regimes van de broeders Castroa in Cuba, Chavez en Maduro in Venezuela, van Morales in Bolivia, Rafael Correa in Equator, José Mujica in Uruguay, en vergat de woorden van Pius XI, die in de encycliek "Divini Redemptoris" (19 maart 1937) het sociaal-communisme kwalificeerde als "intrinsiek pervers".
 
De boodschap van Fatima vormt een tegengif voor de indringing van deze dwalingen. Zes pausen hebben de verschijningen van de Cova da lria erkend en geëerd: Paulus VI, Johannes-Paulus Il en Benedictus XVI bezochten als pausen het heiligdom, terwijl Johannes XXIII en Johannes Paulus I er zich naartoe begaven toen ze nog kardinaal Roncalli en kardinaal Luciani waren. Pius XII zond zijn gedelegeerde, kardinaal Aloisi Masella, erheen.
 
Wie nog nooit naar Fatima is gegaan, moet de gelegenheid niet laten voorbijgaan om zich voor het eeuwfeest van deze gebeurtenis er naartoe te begeven. Wie er al één of meerdere keren is geweest, moet doen zoals ik recent deed: ernaar terugkeren. Mochten ze het nieuwe heiligdom niet kennen, dat in zijn lelijkheid herinnert aan dit van de H. Pio van Pietrelcina te San Giovanni Rotondo en dat ze hun bezoek beperken tot de kleine kapel van de verschijningen in het oude heiligdom (Dit herbergt de stoffelijke overschotten van de zalige (nu Heilige) Jacintha en zalige (nu Heilige) Francesco) en de berg Cabeço, waar in 1916 de Engel van Portugal aan de drie herdertjes verscheen. Fatima onthult aan haar devote mensen de draagwijdte van de tragedie van onze eeuw, maar ze opent ook de harten voor een onoverwinnelijke hoop in de toekomst van de Kerk en van de hele maatschappij.
 
 
Roberto de Mattei
Rome.