Voorstelling boek Pater Daniël Maes: "Hoe een paus gelijk kreeg"

Verschenen in POSITIEF nr. 474 – SEPTEMBER 2017


Toespraak te Postel op 2 juni 2017
   
Beste Pater Daniël Maes, beste vrienden,
 
49 jaar na Humanae Vitae, na het pontificaat van de Heilige Johannes Paulus Il die gedurende decennia de verdediging van het gezin tot het hoofdthema van zijn pontificaat heeft gemaakt, komt dit boek "Hoe een Paus gelijk kreeg" als een profetische gave aan onze kerkgemeenschap. Dit boek kan de voortdurende aansporingen van deze grote Paus om het gezin in ere te herstellen, op een merkwaardige manier ondersteunen. Dankbaar zijn we voor Pater Daniël dat hij is blijven doorzetten om dit boek het leven te doen zien. Zijn droom is realiteit: 'dat de waarheid onverkort mag verkondigd worden' als "de lamp die niet onder de korenmaat wordt gezet, maar op de standaard zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn", (Marc. 5,15) en "Om de Vader, die in de hemel is, te verheerlijken".
 
Het is verbijsterend te moeten vaststellen dat onze Katholieke Universiteit geen enkel spoor van kritische academische reflectie vertoont over zijn nefaste houding tegenover het gezonde gezin. In dit academisch spoor aangevoerd door moralisten, volgen tot op heden zonder enig nadenken onze hoogste herders de faculteit geneeskunde, vooral de dienst voor gynaecologie en verloskunde,. De bisschoppelijke verklaring van Amoris Laetitae toont spijtig genoeg hoofdzakelijk de uitvergroting van één voetnoot, eerder dan werkelijke pastorale inhoud. Het boek van pater Daniël geeft een duidelijk inzicht waarop het gezin kan worden opgebouwd, vanuit juist die controversiële stelling dat Humanae Vitae "gelijk" had. Seksualiteit binnen het gezin zonder een ethische reflectie op verantwoord ouderschap blijft problematisch: of het gezin komt niet tot stand, wat de huidige toestand tragisch genoeg is, of het valt uiteen waarbij de kinderen - en ik steun op de gedachten van Paus Franciscus in zijn exhortatie, - in feite quasi als wezen moeten verder leven, verlaten als ze zijn terwijl de ouders uiteengaan.
 
Het boek van pater Daniël is een samenvatting van de lange weg van tegenstand die de pauselijke encycliek heeft ondergaan en dit reeds vooraf aan zijn publicatie maar openlijk vanaf zijn publicatie op het feest van apostel Jacobus. Het gaat om het kritisch moment van het tijdsgewricht van 1968 en duurt tot op vandaag. De vernietiging van het gezin, waaruit de dramatische denataliteit (geboortetekort) volgt en de onverantwoorde immigratie, doet de hoeksteen van de maatschappij instorten. Iedereen die het boek leest kan dit voor zijn ogen zien gebeuren. Maar blijkbaar binnen de bisschoppenconferentie is er nog steeds twijfel met name dat er "medische indicaties" voor contraceptie zouden bestaan, en dit ondanks ons herhaaldelijk aandringen en argumenteren. Alsof met contraceptie volledige zekerheid kan worden geboden, terwijl hormonale contraceptie (want daar gaat het over) niet de efficiëntie bereikt die researchomstandigheden laten vermoeden (Prof Amy ULB Pearl Index* 8 in plaats van 1). Integendeel. En dan nog: de gevaren van de pil zijn onderschat, vandaar dat de huidige waarschuwingen door het Europees Agentschap werden aangescherpt. Dit zou betekenen dat een zeer groot aantal 'patiënten' niet meer in aanmerking komen. De geneesheer heeft dan de ethische plicht de patiënt volgens de patiënten-rechtenwet volledig te informeren en een alternatief dat even efficiënt is en niet toxisch voor te stellen. Hier komt dus sensiplan®** als eerste keuze.
 
Maar voor behoud van het gezin is het voornaamste dat geneesheren dienen te beseffen dat vruchtbaarheid een zegen is, en geen ziekte. Er is ethisch gezien geen enkele reden om (levens)gevaarlijke medicatie voor te schrijven. Inderdaad, het is noodzakelijk de dialoog tussen man en vrouw aan te leren en aan te moedigen opdat zij samen in vreugde hun vruchtbaarheid kunnen beleven. Mannen moeten volwassen kunnen worden als vader en vrouwen moeten ruimte en tijd krijgen voor het moederschap.
 
Hetzelfde dient gezegd over hulp bij onvruchtbaarheid, de geassisteerde reproductieve technieken ( Assisted Reproductive Technologies ART). Na 10 volle jaren debatten in het RIZIV (Rijksinstituut voor Ziekte en Invaliditeitsverzekering) stel ik vast dat o.a. onder leiding van prof. D'Hooghe van de KULeuven er geen enkele goodwill is om aan paren in nood eerst het vruchtbare venster te leren kennen en te benutten door hen sensiplan® aan te leren. Dit is nochtans voor hen die naar een kind verlangen essentieel en in de overgrote meerderheid van de gevallen voldoende. Neen, men wil dat niet leren. Dit leidt tot de ethisch onverantwoord en onaanvaardbare embryocultuur, invriezen van honderdduizenden en misbruik voor onderzoeksdoeleinden. Ook daar wordt de waardigheid van de mens, zowel de vrouw die dat alles moet ondergaan, als de man die als spermadonor wordt gebruikt, en de mens in wording die door hen in de proefbuis tot leven wordt gebracht, voor allen wordt hun waardigheid totaal de vernieling in gedraaid. Het boek van pater Daniël geeft helder de achtergronden weer hoe dit is kunnen ontstaan.
 
Maar het boek toont even glashelder aan dàt de Paus gelijk had: contraceptie herleidt de vrouw tot een 'lust'-object, waarbij dan nog haar libido in zeer veel gevallen vernietigd wordt. Dit leidt tot een crisis in de gezinsdialoog, stimuleert de gezinsontbinding. De inefficiëntie van de contraceptie leidt in veel gevallen tot een onverwachte zwangerschap. Deze wordt beëindigd in abortus - onder de slogan van Sensoa en Luna: "wij helpen toch!" Dit is de waarheid over diezelfde "providers" die contraceptie promoten en die royaal ondersteund worden door gemonopoliseerde subsidies van de Vlaamse regering en de farma-industrie. Door abortus vernietigen ze niet alleen het gezin, maar op de eerste plaats het moederschap in de vrouw. Dit boek toont de verbanden met het ondergraven van de fundamentele ethiek: gij zult niet. ..
 
Maar nog erger: binnen de seksuele opvoeding van de eens bestaande Katholieke scholen, nu 'dialoog - scholen', wordt "Sensoa" als enige toegelaten. Zelfs bij het hoofdbureau van het K-onderwijs, de Guimardstraat, worden medewerkers van Sensoa betaald om hun ideologie te promoten. Zij brengen via hun relationele en seksuele vormingsprogramma's via de kanalen van het zogenaamd K-onderwijs hun louter hedonistische ideologie aan de man. Hoewel een ethisch volwaardig relationeel opvoedingsalternatief bestaat wil het K-onderwijs daar niet van weten. Zo worden onze kinderen in de scholen geperverteerd door deze agnostisch hedonistische cultuur van Sensoa. Zij worden dan uitsluitend op het contraceptiespoor gezet, het belet hen naderhand nog om een volwassen huwelijksgetrouwe relatie op te bouwen. Daarom zijn er geen kerkelijke huwelijken meer.
 
Tegenover deze Goliaths staat een kleine organisatie NFP-Vlaanderen, die "sensiplan®", een wetenschappelijk verantwoorde methode, aanbiedt. Ik heb samen met hen de voorbije jaren enorm veel tijd en energie geïnvesteerd in de mogelijke erkenning en terugbetaling van 'Sensiplan' door het RIZIV voor paren met vruchtbaarheidsproblemen. Ondanks overtuigend wetenschappelijk materiaal en onweerlegbare onderbouwde argumentatie van hoog niveau is het niet gelukt een concreet financiële constructie op te zetten, wegens juist de boycot van de K.-Universiteit Leuven. We hadden toch gehoopt om dit binnen de tien jaar gerealiseerd te krijgen. Helaas is dit tot op heden niet gelukt. Intussen zijn de private fondsen waarover deze organisatie 26 jaar heeft kunnen beschikken dankzij het inzicht van enkelen, opgedroogd. Voor de algemeen coördinator betekent dit vier jaar voor zijn opruststelling een groot vraagteken. Voor de organisatie is dit sowieso een noodzakelijke overstap naar louter vrijwilligerswerk, wat een enorme rem betekent ook voor de zusterorganisaties in België en Nederland. We moeten zoeken naar oplossingen, omdat we hier als kleine David tegenover Goliath staan en we energie goed moeten doseren. Het gaat hier immers om het welzijn van alle gezinnen in België en in de eerste plaats van de vrouw in onze samenleving. Het gaat om de ware emancipatie van de vrouw: haar vruchtbaarheid is haar schat. Deze verantwoord beheren kan maar via ook technisch de nodige onderbouw.
 
De effecten van de brief van ons episcopaat met zijn ongefundeerde kritiek op Humanae Vitae van 1968, worden in het boek duidelijk in het licht gesteld in de dramatische gevolgen voor onze Vlaamse maatschappij en gelovige gemeenschap. Deze brief, op aanstoken van de KULeuven, ligt aan de oorsprong van alle kwaad met het gezin. We hadden gehoopt dat de exhortatie Amoris Laetitia eindelijk tot een ernstig debat en bezinning zou leiden. Allen doen er enthousiast over maar lezen niet dat daarin uitdrukkelijk zowel Humanae Vitae als Familiaris consortio, de exhortatie van Johannes Paulus II van de gezinssynode november 81, als zijn encycliek De Schittering van de Waarheid, als zijn brief aan de gezinnen en als zijn magistraal werk Theologie van het lichaam, worden herbevestigd en aanbevolen. Het moet duidelijk zijn: deze werken moeten betrouwbare gezinspastoraal ondersteunen voor de mensen van goede wil. Daarin staan centraal de menswaardige erkenning en beleving van de seksualiteit van man en vrouw, vader en moeder en verantwoord ouderschap in elk gezin die naam waardig. De staat moet ophouden ideologieën met monopolies te ondersteunen, zoals Sensoa. De staat moet slechts "subsidiair" optreden in een "ethische context". De staat moet, zoals in de grondwet van Polen en Hongarije staat, alleen een "huwelijk tussen man en vrouw gesteund op de vrije beslissing van beiden" als "gezin" erkennen. Dit boek van Pater Daniël geeft juist het beeld van wat de gevolgen zijn wanneer de ethische context wegvalt en een alternatief tegenover het louter hedonistische model niet wordt gerealiseerd.
 
Mag ik samen met u verwachten dat een ruime verspreiding van Hoe een Paus gelijk kreeg van pater Daniël die vonk mag zijn die aanzet tot een gezonde open dialoog, dat de Heilige Geest die de geesten verlicht, doet inzien aan ons episcopaat dat ze in 1968 door sofismen op het verkeerde been zijn gezet. Moge diezelfde Geest hun eindelijk de moed geven van met vreugde en enthousiasme te getuigen voor de waarheid van dat gezin waarin ethisch vruchtbaarheid in dialoog wordt beleefd onder de stuwing van de Geest die we voor elk gezin vurig afsmeken.
 
Dr. Luc Kiebooms,
Geneesheer specialist Inwendige Ziekten en Nucleaire Geneeskunde
Gewezen lid van de Technisch Geneeskundige Raad van het RIZIV
3600 Genk.
 
-aantal onverwachte zwangerschappen per 100 vrouwen jaren gebruik.
 
-Sensiplan® is een wetenschappelijk onderbouwde methode die toelaat met zeer grote nauwkeurigheid de eisprong vast te stellen, dit laat toe in dialoog de vruchtbaarheid te beleven,
zie www.sensiplan.be
 
Toespraak bij de boekvoorstelling in de Abdij van Postel
 
"Hoe een Paus gelijk kreeg". Nieuwe perspectieven na een halve eeuw contraceptie, Pater Daniël Maes o.praem.
 
Uitgeverij 'De Blauwe Tijger', ISBN 978-94-92161-37-6, NUR 680.