De vleespotten van Felix Dalle

Verschenen in POSITIEF nr. 61 - april 1976

In zijn artikel " Carnaval en weg met de Vleespotten » heeft Felix Dalle, hoofdredacteur van «Kerk en Leven», nog eens een apologie ingevlochten voor het zogezegde « marxisme der jongeren ». Hij neemt zelf voor eigen rekening de bewering, dat er in het marxisme «goede principes» zouden zijn, verwant met sommige evangelische eisen. En hij spreekt met lof van de jongeren, die voor zichzelf «een synthese hebben gemaakt uit Marx en de echte evangelische principes».
 
Wat sommige priesters, die vroeger in koor het marxisme verdoemden, in het jaar 1976 zo al klaarspelen, om toch maar de gunst van de jeugd niet te verliezen, grenst aan het waanzinnige. Al de vleespotten van Egypte kunnen dit niet beletten,
 
Men vraagt zich terecht af, of Maurice Clavel niet juist heeft gezien wanneer hij beweert « que les derniers marxistes seront certains prêtres » - « dat de laatste marxisten sommige priesters zullen zijn ».
 
In de vorm van een voetnoot (n° 5) brengt Dalle een citaat uit een zeer revelerende brief van een zekere R. V. - waarschijnlijk een van die jongeren waarover hij het heeft.
 
Dat jonge heertje decreteert : « Voor mij is er maar een zonde: miljoenen die van honger sterven en wij die wapens leveren om er winst uit te halen. Zolang de Kerk tot de verdrukkers behoort, kan ik niet achter haar staan».
 
Tegen deze kinderachtige, onnozele praat van R. V., die door Dalle met instemming wordt geciteerd, volstaat het, volgend berichtje te stellen, dat we lichten uit de Gazet van Antwerpen van 21/22 februari 1976: «In de maand maart zal te Londen wellicht de grootste demonstratie worden gehouden uit de Engelse geschiedenis. Dan komen de christenen de straat op. om te betogen tegen de MILJOENSTE VRUCHTAFDRIJVING, die volgens de statistieken deze maand zal worden doorgevoerd» !
 
En R. V. kent maar één enkele zonde !
 
Dat Dalle met instemming zulke onzin citeert, moet hem als verantwoordelijk hoofdredacteur zwaar aangerekend worden.
 
Op de tweede plaats wijdt Dalle enkele regels aan het korte verslag door E.H. Troubleyn over de anti-marxistische meeting te Antwerpen. En Dalle citeert weer! Ditmaal blijkbaar niet met instemming !
 
«Uitdrukkingen als: 'vanuit verschillende oogpunten werden de leugenachtigheid, de ideologische zedeloosheid, de onverzoenlijkheid met de godsdienst en de mensonwaardigheid van het communisme in het licht gesteld' keren natuurlijk een hele jonge generatie tegen wie zo in naam van de Kerk schrijft (POSITIEF nr. 58, jan. 1976, blz. 29)».
 
De steller van de door Dalle gewraakte tekst in Positief heeft zo getrouw als het in zo'n een korte bijdrage mogelijk was, verslag uitgebracht over deze meeting in Antwerpen. Ze was ingericht door het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond - Antwerpen.
 
Tussen haakjes gezegd : die behoren tot de jonge generatie. Ze zijn zelfs heel wat jonger dan Dalle ; en ikzelf, veel ouder dan Dalle, was een van de redenaars. Het is niet een alledaags feit, dat men kan vaststellen, dat een opposant, die maoïst was, formeel verklaarde dat hij niets had op te werpen tegen de inhoud van mijn rede. Hij had alleen bezwaar tegen de toon van mijn betoog. - Hij was een van de jonge generatie.
 
Zou Dalle marxistischer zijn dan deze maoïst?
 
Maar kom! Het tegengestelde vanwege een maoïst zou nogal verwondering gewekt hebben! Ik had ongeveer alleen met het eigen proza van Marx een rede gehouden tegen Marx !
 
Is het communisme nu leugenachtig ? JA of NEEN ? In andere woorden, werd er op die meeting waarheid gesproken, of werd er gelogen ?
 
Ik wil het hier niet hebben over de kleine leugens van het communisme ! Nu ja, welke partij heeft nooit gelogen ?
*          *          *
Ik wil het alleen maar hebben over de grote leugens van het communisme ! Leugens die groot zijn gelijk de piramiden van Egypte, hoog gelijk de Empire State Building te New York. Leugens, die indruk maken en succes hebben.
 
In het jaar 1903 publiceerde Lenin een brochure getiteld «Aan de Dorpsarmen». - Hij wilde het vertrouwen winnen van de gelovige boeren. Daarin vinden we volgende tekst : «Ieder moet de volle vrijheid hebben, niet alleen om het even welk geloof te belijden, maar ook nog, om het even welk geloof te verspreiden en van geloof te verwisselen. Geen ambtenaar mag het recht hebben om het even wie naar zijn geloof te vragen: dat is gewetenszaak en niemand mag zich daarmede bemoeien» (Lenin: « Werke » Oostberlijn, 1956, vol. 6, blz. 401).
 
Leg dat woord maar eens naast de berichten van diegenen, die uit de Sovjetunie komen: vrijwillig met of zonder toelating, of vrijwillig-gedwongen ! ! ! Zijn dat allemaal leugenaars ? Dan ben ik het met hen.
 
Wie kent er het beroemde en beruchte woord van Stalin niet: "De mens ons kostbaarste kapitaal" ? Het kwam destijds zo goed over dat de communistische "Editions Sociales » bijna onmiddellijk een boek publiceerde met als titel «L'Homme, Ie Capital le plus précieux» - «de Mens, het kostbaarste kapitaal» met als ondertitel «Le Souci de la Personne humaine et Ie Problème des Cadres en URSS"- «De zorg voor de menselijke persoon en het probleem van de kaders in URSS». Vraag aan Dalle: « bestaat er een grotere leugen in de moderne politieke teksten, groter dan deze «vrome» woorden uit de mond van de grootste moordenaar der wereldgeschiedenis ?
 
Bestaat er in de teksten van al de moderne grondwetten ter wereld een grotere leugen dan artikel 124 van de sovjetgrondwet van 1936, - de zogenaamde 'Stalingrondwet', waar vrijheid van godsdienst beloofd wordt?
 
Overigens, indien de jongere generatie zozeer op het marxisme-leninisme verzot is, dat zij ons de rug zou toekeren, omdat wij tegen het marxisme onze bezwaren doen gelden, laat ze dan maar eens volgende woorden van hun ersatzchristus overwegen:
 
In 1920 publiceerde Lenin een brochure: «Het linkse Radicalisme, de Kinderziekte van het Communisme». - Daarin vinden we volgende zinsnede: «Men moet tot elk offer bereid zijn en zelfs, indien het moet, alle mogelijke listen en illegale methoden toepassen, de waarheid verzwijgen en verheimelijken, alleen al maar om in de syndicaten binnen te sluipen, om er in te blijven en daarin, het koste wat het wil, communistisch werk te verrichten» [Lenin : «Werke» Oostberlijn, 1959, vol. 31, blz. 40).
 
Dalle, die blijkbaar er niet van houdt dat men het communisme zijn leugenachtigheid verwijt, willen wij aanraden volgende twee werken te lezen. Grigory DEBORIN: «La deuxième Guerre mondiale» en M. M. Scheinmann : «Der Vatikan im zweiten Weltkrieg», twee sovjetboeken, dan zal hij misschien de betekenis leren verstaan van wat wij zeggen en bedoelen als we beweren, dat het communisme leugenachtig is!
 
Het nazi-Sovjetpact van augustus 1939 was het voorspel tot de tweede wereldoorlog en het was voor alle communisten van over de gehele wereld het bevel om in plaats van het « Hitlerfascisme » nu de Angelsaksische Judeo-plutocratie te gaan haten en bestrijden.
 
Waar ligt hier de waarheid? En waar de leugen? Is ze voor of na augustus 1939 te vinden?
 
En het twintigste partijcongres der K.P.d.S.U. in februari 1956.?
 
Jaren lang hadden alle communistische bladen en redenaars in geheel de vrije wereld de lof gezongen van vadertje Stalin en met gloeiende verontwaardiging alle beschuldigingen tegen hem als leugens afgewezen.
 
Nu komt me daar Chroeschtschow himself .., en in zijn congresrede zowel als in zijn geheime rede geeft hij toe, dat Stalin een moordenaar geweest is. Hijzelf zegt dus, dat alle communistische organen en redenaars jarenlang gelogen hebben.
 
Zou de Heer Dalle ons eens willen mededelen, waarom wij Chroeschtschow niet mogen napraten en zeggen dat de bladen van de partij jarenlang gelogen hebben?
 
Waarom worden wij dan op kritiek ontvangen van een priester van dezelfde Kerk, wier gelovigen door dezelfde leugenaars vervolgd en gekerkerd worden ?
 
Meent hij het "echt" of is het maar een «foefje ", wanneer hij beweert dat wij daardoor een hele jonge generatie tegen ons keren ?
 
Is de jonge generatie die Dalle bedoelt, werkelijk zo afkerig tegenover de waarheid ?
 
Ik ben overtuigd van het tegendeel ! Steeds heb ik ondervonden, dat niets de jeugd zo sterk meesleept als de waarheid Kent Dalle niet het gedicht van Rodenbach «TER WAARHEID» ?
 
De laatste pyramidale leugen! Op het laatste congres van de Franse Communistische Partij, heeft Marchais verklaard, dat de partij afziet van de «dictatuur van het proletariaat».
 
Marchais heeft daarbij verklaard, dat het woord dictatuur in een tijd van democratie niet graag wordt gehoord. Goed! Wij geven hem tien op tien voor die verklaring. Maar wat hij gedaan heeft is in onze ogen van veel groter belang. Zeer ondemocratisch heeft hij de nieuwe koers dictatoriaal aan zijn eigen partij «opgelegd». Er werd niet vrij gestemd, zoals het democratisch zou moeten. Er werd zoals bij de nazi’s destijds in de handen geklapt!
 
Van de vier beweringen die bij Dalle ogenschijnlijk aanstoot verwekt hebben, werd er nu één besproken. Indien de Heer Dalle daar niet genoeg aan heeft, kan een andere keer weer eens een van de resterende beweringen aan de beurt komen.
 
We hebben een poging gedaan om in dit antwoord rekening te houden met de priesterlijke waardigheid van E.H. Dalle. Maar ik moet er aan toevoegen, dat de dwaasheden van Dalle ons het beoefenen van deze deugd moeilijk maakt.
 
Mogen we vragen aan E.H. Dalle eens in volle stilte en afzondering de volgende woorden van een groot president van de Franse Republiek te mediteren? Ik bedoel George Pompidou, die in zijn werk "Le Noeud Gordien » het volgende schreef : «Vele priesters geloven niet meer, of maken nog nauwelijks de indruk te geloven in de genade, de mysteries, het eeuwig leven zelfs en zij prediken niets anders meer dan het geluk op aarde. Zij willen het geloof alleen nog vinden in klare kennis en door persoonlijk nadenken. Zij vervangen in feite de godsdienst door een soort evangelische, sociale moraal, die in zichzelf zeer respectabel is, maar die alles is behalve godsdienst en waarin het eisenprogramma de deugd van hoop vervangen heeft».
 
Hij zal dan misschien bij machte zijn aan "Kerk en Leven » een andere, een christelijker oriëntatie te geven.
 
Misschien zijn sommige formuleringen wat hard uitgevallen. Maar ik ben toch van mening, dat hardheid beter is dan onduidelijkheid. En bovendien: elke vogel zingt zoals hij gebekt is. Indien de Heer Dalle het te hard gevonden heeft, dan bied ik hem nu reeds mijn excuses aan. Het zou goed zijn, dat er onder echte christenen en zonder communistische giftspuiten, een dialoog op gang komt. Zo maar, onder ons ! Is dat nog mogelijk?
 
Het is toch dieptreurig, dat juist op een ogenblik, dat het hoofd der Rooms Katholieke Kerk tot eenheid oproept, juist onder de katholieken geen gesprek meer mogelijk zou zijn.
 
F. PEETERS